Frenzy (1972) OCR 23.976 fps runtime 01:55:45
เมื่อสมัยผมยังหนุ่ม เดินทางไปตามแม่น้ำของอังกฤษ
มันเป็นประสบการณ์อันงดงาม มันเต็มไปด้วยสิ่งที่มีชีวิตหลากหลาย
อย่างในบทกวีของเวิร์ดเวิร์ธ
มองไปที่ตรงชายน้ำ จะเห็นพืชขึ้นเขียวชอุ่ม
ขึ้นงามอยู่ตามริมฝั่ง นกคิงฟิชเชอร์ ถลาลมโฉบปลาในน้ำ
เงาของมัน... ทะยานคู่ไปกับ ปลาเทร๊าท์สีน้ำตาล
ท่านผู้มีเกียรติครับ ผมเป็นเกียรติจะแจ้งให้ทราบว่า...
สถานที่อันงดงามนี้... จะถูกบูรณะกลับมาอีกครั้ง
ในอนาคตอันใกล้
ต้องขอบคุณในการสนับสนุนของ ท่านผู้ว่า และเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น
ผืนน้ำทั้งหมดเหนือจุดนี้ขึ้นไปจะใสสะอาด
ปราศจากมลพิษอุตสาหกรรม ปราศจากสารเคมี
ปราศจากของเสียที่เกิดจากชุมชน
ซึ่งสร้างมลพิษให้กับแม่น้ำลำคลองของเรา มาเป็นเวลาช้านาน
เราควรดีใจ ที่มลพิษเหล่านี้ ไม่ช้าจะหมดไปจากแม่น้ำสายนี้
และจะไม่มีสิ่งแปลกปลอมใดๆ ทั้งหลายทั้งปวง
ดูนั่นสิ
นั่นอะไรน่ะ
นั่นมัน..ผู้หญิงนี่
ที่พันรอบคอนั่นอะไร
เธอถูกรัดคอมั้ง ดูเหมือนนะ
- เหมือนเน็คไท - ใช่ ต้องเป็นเน็คไทแน่
เหยื่อฆาตกรเน็คไทอีกแล้วล่ะเนี่ย
ถอยไปหน่อยครับ ถอยไป
รีบไปจากที่นี่กันเถอะ เซอร์จอร์จ
- เหยื่อฆาตกรเน็คไทอีกรายแล้ว - ตำรวจทำอะไรอยู่เนี่ย
- ทำไมถึงจับไม่ได้นะ - แบบนี้มันเหมือนแจ็คเดอะริปเปอร์เลย
มันไม่เหมือนเลย รายนั้นน่ะชอบชำแหละ
เคยส่งไตของเหยื่อ ไปให้สก็อตแลนด์ยาร์ดด้วยซ้ำไป
- เอาห่อด้วยกระดาษเขียนจดหมายสีม่วง - พอทีเถอะ
ไม่มีใครอยากฟัง เรื่องสยองขวัญแบบนั้นหรอกน่า
หรือว่าส่งตับกันแน่นะ
เดี๋ยวก่อน คงไม่ใช่เน็คไทของผมนะ
ดื่มเหรอผู้ฝูง
- ดื่ม ดื่ม - หวัดดี
บางทีคุณอาจจะไม่รู้นะเบลนี่ย์ ที่บาร์นี้เราขายเหล้าไม่ได้มีไว้แจกฟรี
และที่แน่ๆ ไม่ได้มีไว้ให้ลูกจ้างขโมยด้วย
- ตั้งใจจะจ่ายเงินอยู่แล้ว - โอ้ คงอยู่หรอก
นั่นเป็นเหล้าฟรีแก้วสุดท้ายของบาร์นี้นะ ไปเลย ไป
บอกแล้วไงกำลังจะจ่ายเงิน ผมจ่ายค่าเหล้าเสมอนั่นแหละ
แม้จะเป็นเหล้าเติมน้ำของคุณ
อย่าทำเป็นใสซื่อบริสุทธิ์หน่อยเลยน่า
- เดือนนี้เหล้าในบาร์ลดน้อยถอยลงเพียบ - พูดระวังปากหน่อยนะ
- กับโจรน่ะเหรอ - เกิดอะไรขึ้นคะ
ก็เขาน่ะสิ หาว่าผมจิ๊กเหล้าในบาร์น่ะ
- ไม่จริงหรอก เขาจ่ายเสมอนะ - รู้ได้ยังไง
- ก็ฉันร่วมงานกับเขา - อย่างเดียวเหรอ
- แบบนี้หมายความว่าไง - ไม่ต้องมายุ่งได้มั้ยแบ๊บส์ ไปซะ
เบลนี่ย์ ผมไล่คุณออกแล้ว
ไม่ได้นะ เขาไม่เคยขโมยเหล้า ฉันเห็นเขาเอาเงินจ่ายหลังดื่มเสมอน่ะ
พวกโจรพวกขี้เมาก็เหมือนกันล่ะน่า ผมไม่อยากเอามาเป็นบาร์เทนเดอร์น่ะ
รู้นะว่าทำงานด้วยกัน ใช้เวลากว่าครึ่งนึงทำอะไรกันบ้างน่ะ
- อย่าปากดี - ล้วงกันเสมอนั่นแหละ
- ลูกค้าของบาร์โจษกันให้แซดไปหมด - แล้วคุณล่ะ ชอบเอามือแตะฉันน่ะ
อย่ามาใส่ร้ายนะแบ๊บส์ ถ้าไม่อยากจะตกงานด้วย
ไปล่ะ ไม่ต้องทอนนะ
- จะส่งคนมาเอาของทีหลัง - อย่าเพิ่งไป
ไอ้เงินเดือนที่จ่ายล่วงหน้า ให้ไป 10 ปอนด์ล่ะ
คิดชักดาบด้วยรึยังไง
เอาไปเลย เอาไปยัดที่ไหนก็ตามใจ
ไม่น่าปล่อยให้เขายั่วคุณแบบนั้นเลย
- ผมรู้ - แบบนี้คุณจะทำยังไงคะ
- นั่นไม่รู้ ลองบาร์ที่อื่นมั้ง - จะไหวเหรอ
เพิ่งคืนเงิน 10 ปอนด์ที่ยืมเขามานะ
มันต้องคืน เขาคงคิดว่าผมไม่มี อย่าห่วงน่า ผมยังมีเงินอยู่
นี่บาร์ขายเหล้าไม่ใช่สวนพลอดรักนะ หัดทำงานซะบ้างเถอะ
ไปตายซะไป
- ดูแลตัวเองนะ - แล้วจะโทรหา
ขอบคุณมากครับ
- อ้อ ว่าไงดิ๊ก - ว่าไงบ๊อบ
ว่าจะแวะไปดื่มเหล้าสักหน่อยพอดีเลยนะ
ทำไมไม่อยู่ทอดไส้กรอก หรือเอาน้ำกรอกเหล้า
ไอ้หน้าที่ต้องทำก่อนบาร์เปิดน่ะ
บังเอิญวันนี้เพิ่งถูกไล่ออกน่ะ
ทำไม อย่าบอกว่าฉี่ใส่ถังเบียร์อีกล่ะ
ฟอร์ไซท์กับผมมีเรื่องกัน
ไอ้หมอนั่นน่ะ คงชกหมอบกระแตไปเลยสิใช่มั้ย
หมอนี่มันเลว
จ้องจับผิดผมมาตั้งแต่แรกแล้ว
ตั้งแต่เป็นทหารจนมาทำงานบาร์ไม่มีเปลี่ยน ไม่เคยเลิกยุ่งกับผมเลย
ก็เขาเป็นน้องเขยเจ้าของร้านนี่นา ฟอร์ไซท์นั่นน่ะ
- คงงั้นมั้ง - ใช่ พี่เขยน้องเขยนี่แหละร้าย
ว่าไงคุณว่าพวกนี้มันร้ายมั้ยล่ะ ห๊ะ
แล้วแบบนี้จะทำไง
- ก็ยังไม่รู้เหมือนกันน่ะ - ถ้ามีปัญหารู้นะว่าพึ่งใครได้น่ะ
ขอบคุณ
- จอร์จ ออเดอร์สุดท้าย - ครับคุณรัสค์
ลองกลับไปคุยกับเมียเก่าสิ ช่วงนี้ท่าทางรุ่งนี่
ก็รู้นี่เราไม่เจอกันนานแล้ว ไม่อยากกลับไปสะกิดแผลเก่า
อืม พูดอีกก็ถูกอีกนะ แต่อย่างที่บอกพึ่งผมได้เสมอนะ
- แล้ว... เรื่องเงินโอเครึเปล่า - ก็โอเค แต่ขอบใจ
- แต่ถ้าขาดเงินล่ะก็ - ไม่ๆ ไม่เป็นไร เพิ่งได้เงินเดือน
อ้องั้นก็... องุ่นหน่อยมั้ย เดี๋ยวใส่กล่องให้นะ
เพิ่งเก็บใหม่ๆ สดๆ เมื่อเช้าเลย
มาจากฟาร์มเลย ช่อนี้กลับไปฝากแบ๊บส์แฟนคุณด้วย
ให้ปอกให้กินสักเม็ดนึง บูล่าห์ ปอกองุ่นให้หน่อย
สมัยเด็กแม่ใช้ทำแบบนี้ประจำๆ มีองุ่นอย่างน้อยมันก็ไม่อดตาย จริงมั้ย
- แน่ใจนะไม่ต้องการเงินสักหน่อยเหรอ - โอ้ ไม่เป็นไรหรอก
แต่อาการมันเหมือนเป็นอะไรนี่นา มีปัญหาอื่นรึเปล่าล่ะ
- เปล่า ปัญหาอะไร - ก็ไม่รู้ ถามไปอย่างงั้น
ถ้าให้ช่วยอะไรได้ก็บอกนะ ผมยินดีเลยนะ เข้าใจมั้ย
ได้ครับ
- ที่โอลด์โกล์บคงไม่เหมือนเดิมอีกแล้วนะ - แต่แบ๊บส์ยังอยู่นะ
ก็ใช่นะ ผมว่าเธอสวยวันสวยคืนเลยจริงมั้ย
ผมเองก็ว่างั้น ไปก่อนนะ
เดี๋ยวๆ อย่าเพิ่งไป จะบอกทางรวยให้ เอาหนังสือพิมพ์มานี่
รับรองนี่จะทำให้รวย
บ่ายวันนี้เที่ยว 3 โมงนะ นี่เขาเขียนว่าขึ้นมาก่อน เห็นมั้ย
ไม่เคยเข้าวินมาก่อนเลย แต่สนามนี้รับรองของตาย
เที่ยวนี้มีแค่ 4 ตัว อีก 3 ตัวเคยเข้าวินมาแล้ว
รับรองมันจ่าย 20 ต่อ 1 หรือมากกว่านั้นอีก
- 20 ต่อหนึ่งเหรอ - ทุ่มหมดตัว ไม่มีแพ้
แหล่งข่าวบอกมา และแหล่งนี้ เชื่อถือได้ร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม
ขอบคุณอีกครั้ง บ๊อบ
ไม่เป็นไร แล้วอย่าลืมล่ะ... บ๊อบช่วยได้เสมอนะ
- สวัสดีครับคุณรัสค์ - อ้อ สวัสดีครับจ่า มีอะไรเหรอครับ
เอ่อ ไม่ครับ แต่ฆาตกรเน็คไท ทำเอาตำรวจปวดหัวพอสมควร
ไม่ได้ร่องรอยของมันเลย
ก็ลงหนังสือพิมพ์ดูสิครับ เพื่อจะได้ร่องรอยบ้าง
มันจะยุ่งนะครับ
อย่างคุณสาวๆ เพียบเลย
ลองถามพวกนั้นดู เคยเจอเหตุการณ์อะไรทำนองนี้บ้างมั้ย
หรือมีเพื่อนสาวคนไหนเจอบ้างครับ
โอ้ ครับแต่ว่า... แม่พวกนี้คงช่วยอะไรลำบากนะ
พวกที่ผมคบหาไม่ใช่ผู้หญิงดีเด่อะไรนัก รู้จักเพื่อนผมรึยัง นี่ ดิ๊ก เบล
เขาแปลกมากเลย
เอ่อ อย่าห่วงครับจ่า ผมจะลองถามให้ก็แล้วกันนะ
- ขอบคุณครับ คุณรัสค์ - ไม่เป็นไร
บรั่นดีแก้วใหญ่
- รับอะไรดีครับหมอ - เบียร์สักเหยือก เนยสักชิ้นก็พอ
ให้ผมเลี้ยงมื้อเที่ยงหน่อยนะครับ เรามีเวลาพอ
- สวัสดีคุณอัชเชอร์ - อะไรอร่อยบ้างจ้ะเมซี่ย์
ลองเช็ปปาร์ดพายซิคะ
ครับ ขอเช็ปปาร์ดพาย 2 ที่ เบียร์ 2 เหยือก
ดูเหมือนเอ่อ... ฆาตกรเน็คไทนี่ ลงมืออีกแล้วนะครับ
เห็นพาดหัวหนังสือพิมพ์ ตอนที่เราออกมาจากศาลน่ะ
ผมไม่อยากเป็นหมอ ที่ตรวจสอบหลักฐานของคดีนั้นเลย
ทำไมเหรอครับ
ผมว่ามันง่ายออก เดี๋ยวนี้ใครๆ ก็ปัดความรับผิดชอบกันทั้งนั้นน่ะครับ
เป็นคดีอื่นก็อาจใช่ แต่นี่ไม่
คนที่ฆ่าผู้หญิงเหล่านี้คืออาชญากร เป็นฆาตกรโรคจิต
และวงการกฎหมาย ยังไม่รู้จักคนพวกนี้ดีพอ
พวกนี้น่าจะเรียกว่า กาฝากของสังคม
เรากำลังคุยกันเรื่องฆาตกรเน็คไทนะ เมซี่ย์ ระวังตัวหน่อยล่ะ
ข่มขืนแล้วฆ่าใช่มั้ยคะ
ครับ คุณพูดไม่ผิดหรอกครับ
ก็ดีนะที่อย่างน้อยก่อนตาย เหยื่อได้มีความสุขนะ
โอ้...
โดยผิวเผินได้พูดคุยกันเล็กน้อย พวกนี้จะเหมือนคนปกติธรรมดาทั่วไป
แต่ว่า... สภาพของอารมณ์ พวกนี้เหมือนเด็กที่อันตราย
ซึ่งพฤติกรรมอาจจะเปลี่ยนไป
- เป็นระดับมนุษย์ที่ป่าเถื่อนเมื่อไหร่ก็ได้ - บรั่นดีแก้วใหญ่
คุณหมายถึงพวกนี้ฆ่าได้ทุกเมื่อ ถ้าหากว่าอารมณ์ขึ้น
ถูกต้องครับ ถ้าทำไปเพียงเพื่อความพึงพอใจ
พวกนี้จะอันตรายมาก เมื่ออารมณ์ต้องการเข้าครอบงำ
หูหนวกรึไง ผมบอกบรั่นดีแก้วใหญ่
แก้วนี้มีแค่ติดก้นเท่านั้น แบบนี้รินมา 3 ชอตเลย
ไม่รู้ว่าตำรวจได้เบาะแส ไอ้หมอนี่บ้างรึเปล่านะ
โอ้ ผมว่ายากครับ ฆาตกรพวกเนี้ยทำโดยขาดเหตุจูงใจ
ไม่แน่นะเขาอาจจะพลาดก็ได้
ความจริงเป็นอยู่แบบนี้ก็ดีนะ
เราไม่มีฆาตกรรมดังๆ นานแล้ว นับตั้งแต่คดีคริสตี้
แบบนี้ดีต่อธุรกิจท่องเที่ยว
ต่างชาติมองว่าจัตุรัสลอนดอน จะต้องมีหมอกลง
คนขับแท็กซี่รูปหล่อ และหญิงบริการข้างถนน คุณว่ามั้ย
เฮ้ ดิ๊ก
ขึ้นมาก่อนดีมั้ย
โอ้ บังเอิญไม่มีเวลาน่ะ ขอบคุณนะที่ชวน
คืออย่างนี้ ม้าชื่อขึ้นมาก่อนนะ ชนะขาดเลยนะ
เห็นมั้ยล่ะ จ่ายตั้ง 20 ต่อ 1
- อย่างนี้ผมก็รวยเลย ขอบคุณนะ - ไม่เป็นไร
เฮ้ เดี๋ยวก่อนอย่าเพิ่งไป
นี่แม่ผมนะ แม่ ดิ๊ก เบลนี่ย์ครับ
- นักบินที่เมาแล้วบินเก่งที่สุดเลย - สวัสดีคุณนายรัสค์
ยินดีที่รู้จักจ้า
แม่ผมอยู่ที่เค้นท์น่ะ สวนสวยของอังกฤษ
- องุ่นยังอยู่เหรอ - โอ้ ใช่ๆ เอาไว้กินทีหลังนะ
อย่าลืมให้เอาเม็ดออกล่ะ มันไม่ดีกับไส้ติ่ง
- โชคดีนะ - บาย ขอบคุณที่แนะนำเรื่องม้า
บอกแล้วบ๊อบช่วยได้เสมอน่า
20 ต่อ 1
20 ต่อ 1 ไม่มีเงินแทง ให้ตายสิ ซวยเป็นบ้าเลย
"สำนักงานจัดหาคู่เบลนี่ย์ มิตรภาพและชีวิตสมรส"
ฟังนะคะ ฉันขอพูดในนาม ของคุณนายเบลนี่ย์และตัวฉันเอง
วินาทีเช่นนี้ทำให้ความเหนื่อยยาก ของเราหมดสิ้นไป
คุณไม่ได้ทำเพื่อเงินงั้นเหรอ
แน่นอนค่ะ นี่เป็นธุรกิจ ปัจจัยด้านการเงินถือว่าเป็นสิ่งสำคัญ
แต่เป้าหมายในการทำงาน ก็คือกำจัดความว้าเหว่ให้กับคน 2 คน
ขอบคุณค่ะ คุณบาร์ลิ่ง
- ทำดีต่อไปนะ - ค่ะ
- เอ่อ ตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับเราสองคนแล้ว - ค่ะ โชคดีนะคุณซอลท์
โชคดีคุณบาร์ลิ่ง ขอบคุณ
ด้วยความยินดีค่ะ ฉันรับรองคุณสองคน ต้องมีความสุข
อย่าลืมซิ คุณทั้งคู่ชอบการเลี้ยงผึ้ง สิ่งเหล่านี้แหละค่ะที่สำคัญ
ฉันก็คิดว่างั้นค่ะ เร็วเข้าเนวิล เรากลับกันเถอะน่ะ
เอ่อ แบบนี้ผมว่า... เราไปจดทะเบียนสมรสกันเลยมั้ย
- จดทะเบียนสมรสน่ะ - รีบร้อนทำไม
เราไปบ้านฉันกันก่อน
คุณรู้รึเปล่า คุณเดวิสสันสามีฉัน ที่เพิ่งจากไป
ตื่นทุกเช้า ตอนตี 5 ครึ่งมาตลอด
และก่อนเขายกชามาให้ฉันบนเตียง ซึ่งต้องเป็น 9 โมง 15 พอดี
เขาจะทำความสะอาดบ้านทั้งหลัง ทำแบบเงียบกริบ
ตลอด 14 ปีเขาไม่เคยทำฉันตื่น ไม่เคยเลย
โอ้ เขาคงเป็นผู้ชายที่มีระเบียบมาก
เขาชอบความเรียบร้อย ฉันเองก็เหมือนกันนะ
รังแคนี่ คงต้องหาซื้อแชมพูให้หน่อยแล้ว
หวัดดีครับ
เพิ่งมาทำงานใช่มั้ยครับ
ฉันทำมาปีกว่าค่ะ มีอะไรให้รับใช้คะ
ช่วยแจ้งคุณนายเบลนี่ย์ว่า...
หนึ่งในคนไม่ประสบความสำเร็จ ในชีวิตแต่งงาน แวะกลับมาหาเธอ
บอกชื่อได้มั้ยคะ
คุณเบลนี่ย์ หรือจะเรียกให้เต็มยศ อดีตผู้ฝูงเบลนี่ย์
กองทัพอากาศอังกฤษ และอดีตคู่ครองคุณนายเบลนี่ย์
เหรอคะ คุณนายเบลนี่ย์รู้มั้ยคะจะมา
คงต้องรู้ ใครๆ ต้องรู้ว่า สามีเก่า ต้องโผล่วันยังค่ำ
คุณนายเบลนี่ย์คะ คุณเบลนี่ย์ขอเข้าพบค่ะ
คุณเบลนี่ย์ ให้เขาเข้ามาเลยโมนิก้า
- สวัสดีเบร็นดา - สวัสดีริชาร์ด
ลมอะไรหอบมา
ว่างๆ ก็เลยแวะมาเยี่ยม
เชิญค่ะ นั่งก่อนสิ
ขอบคุณ
- ดีใจที่เจอกันอีก - เช่นกัน
คุณดูดีนี่
เอ่อ ขอเวลาสักครู่นะ ขอเขียนบันทึกตรงนี้ให้เสร็จก่อน
เอ่อ ช่วงนี้คุณเป็นไงบ้าง
- คงต้องรวยเลยล่ะสิ - ทุกอย่างกำลังไปได้สวยเลย
ลอนดอนคงเต็มไปด้วยคนว้าเหว่
- ที่มาขอพึ่งคุณ - ก็คงงั้น
แต่เท่าที่ผมเจอมา ทุกคนบอกเสียงเดียวกันว่า...
ชีวิตแต่งงานเหมือนนรก คุณไม่น่ามีงานเลย
ขอร้องถ้าคุณจะมาพูดดูถูกฉันล่ะก็
- ฉันว่าคุณน่าจะ... - ผมไม่ได้ดูถูกคุณสักหน่อยนะ
- ช่วยลดเสียงลงด้วย - ทำไม
ผมไม่สนใจหรอกว่า... แม่เลขาข้างนอกจะได้ยิน
ทำไมไม่หาหนุ่มให้เธอแต่งงานด้วยล่ะ
ให้แต่งกับนักซูโม่ น้ำหนัก 700 ปอนด์นั่นแหละดี
จะได้รีดรอยเหี่ยวย่น บนใบหน้าของเธอออกซะ
โมนิก้าจ๊ะ เกือบ 4 โมงครึ่งแล้ว
วันนี้ฉันให้กลับบ้านเลย คุณจะได้มีเวลาเผื่อไปช็อปปิ้งที่ไหนอีก
ขอบคุณค่ะ คุณนายเบลนี่ย์ ไม่ต้องให้ช่วยอะไรแล้วแน่นะคะ
แน่จ้ะ ขอบใจ โชคดี
ทำไมดื่มเหล้าเมาแล้ว ต้องมาหาฉันด้วย ห๊ะ
ผมไม่ได้ดื่มเหล้าเมา แล้วก็มาหาคุณ
ความจริงน่ะ ผมไม่ค่อยได้มาหาคุณ ไม่ได้มาปีกว่าแล้ว
ก็คุณเมาอาละวาด ใช้ความรุนแรง
หวังว่าฉันไม่ต้องเจอแบบนั้นอีกนะ
ผมน่ะเหรอรุนแรง อย่าพูดอะไรเพ้อเจ้อหน่อยเลยน่า
ผมเคยลงไม้ลงมือกับคุณรึไง ห๊ะ
อย่างเบร็นดา เบลนี่ย์นั่นเหรอ จะยอมให้ใครทำร้าย
ก็ไม่ได้บอกว่าคุณทำร้ายฉัน
แต่คุณทำตัวไร้ความคิด ชอบพังข้าวของและก็เฟอร์นิเจอร์
- ดูสภาพคุณตอนนี้สิ จริงนะ - อย่ายุ่งกับผมนะ
คนโสดก็แต่งตัวไม่เรียบร้อยแบบนี้แหละ
ความเรียบร้อยเป็นคุณสมบัติของผู้หญิง ไม่ได้บอกลูกค้าคุณรึไง
วันนี้อารมณ์เสียจังนะ
เป็นอะไร
ผมขอโทษนะ
วันนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย ผมเพิ่งตกงาน
ยังไง
เพราะถูกไล่ออกน่ะสิ จะอะไรซะอีกล่ะ
แค่จิ๊กเหล้าดื่มแก้วเดียว
- นายจ้างคิดว่าผมจะไม่เอาเงินจ่ายค่าเหล้า - โอ้เหรอ
ผมเป็นบาร์เทนเดอร์ จนมาถูกไล่ออกเมื่อเช้าเนี้ย
และอีกเรื่องนึง มีคนให้ม้าเด็ดมา เพื่อนผมคนหนึ่งบอก บ๊อบ รัสค์
มันจ่าย 20 ต่อ 1 แต่ผมไม่มีเงินเอาไปแทงมัน
เสียใจด้วย
โชคร้ายมักมาชุดละ 3 ไม่รู้อย่างที่ 3 ของผมจะเป็นอะไร
ไปทานอาหารเย็นกับฉันไง
- ผมเองก็อยากไปนะ แต่ว่ามัน เอ่อ... - ฉันหมายความว่าฉันเลี้ยงเอง
ไปที่ร้านฉัน
แต่ขอร่างจดหมายให้เสร็จก่อนนะ
นี่เลขที่ เผื่อคุณจะลืมมันไปแล้ว
เอาเป็นว่าเจอกันที่นั่นประมาณ... ทุ่มครึ่งนะ
ได้
ขอบคุณสำหรับค่ำคืนนี้ มันเยี่ยมจริงๆ นะครับ
ขอบคุณที่มาด้วย
ยังไงอาหารที่นี่ ก็ดีกว่าเศษอาหารที่เดอะโกล์บ
ไม่ใช่ว่าผมต้องกลับไปกินที่นั่นอีกหรอกนะ
- คุณน่าจะแต่งงานใหม่นะริชาร์ด - โอ้ ไม่หรอก
คุณก็รู้นี่ผมไม่เก่งเรื่องนี้ เราอยู่กันเท่าไหร่... 9 ปีได้มั้ง
- 10 - อ้อ 10 ปี
- ตัดสินใจถูกแล้วที่คุณถอนตัวออกจากผม - ไม่รู้สิ
รู้แค่ว่าฉันโชคดีที่ธุรกิจไปได้สวย
คุณหมายถึงโชคดี ที่ไม่ต้องมาพึ่งผมช่วง 2 ปีที่ผ่านมาเหรอ
- ไม่ได้พูดอย่างงั้น - คุณหมายความอย่างงั้น
ริชาร์ด ฉันแค่หมายความว่า บางคนจัดระเบียบชีวิตได้ บางคนไม่ได้
- หมายความแค่นั้นน่ะ - ผมจัดไม่ได้ใช่มั้ย ไม่จริงหรอก
รู้มั้ยผมโชคร้ายแค่ไหน ผมผิดเหรอที่โรสเฮ้าส์ไปไม่รอดน่ะ
- มันไปได้ดีจนกระทั่งมาเจอมอเตอร์เวย์ - ฉันรู้
- ความผิดผมเหรอที่ทางเมืองสั่งรื้อคอกม้า - ฉันรู้ ชีวิตคนเราบางครั้งก็ไม่ยุติธรรม
แต่คุณไม่เคยสมเพชตัวเองแบบนี้
ริชาร์ด เบลนี่ย์ที่ฉันแต่งด้วย หายไปไหนแล้ว
ริชาร์ด เบลนี่ย์ นักบินทัพอากาศ จำที่เพื่อนเขียนให้ได้มั้ย
สำหรับความเป็นผู้นำ ทักษะ และความยึดมั่นในอุดมการณ์
คุณหย่ากับเขา เขาถูกหย่าร้าง
ถามหน่อยต้องใช้ทักษะอะไรในการเล่นงาน เจ้าของร้านที่ทำอะไรไม่ยุติธรรม
- คนอื่นฟังอยู่นะ - ก็ฟังไปสิ
พวกนี้คงไม่เคยทำลายชีวิตพวกเขา ด้วยมือตัวเองหรอกน่า
คุณไม่เป็นอะไร เพราะคุณสร้างมันใหม่ที่อื่นได้
คุณมันเก่ง เก่งเรื่องธุรกิจ คนในร้านนี้คงเก่งธุรกิจ
พนันว่าคุณต้องรวยจากการที่ตั้งบริษัท
ก็แน่ล่ะ สร้างรักไม่ได้ก็ขายทิ้ง
แต่บังเอิญเป็นรักอันทรงเกียรติ ชีวิตแต่งงาน
โอ้ ดูคุณทำสิ
- โอ้ คุณคะ ให้ฉันช่วยนะคะ - ไม่ต้องยุ่ง
ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ
ฉันว่าเรากลับดีกว่า
คุณไม่เป็นไรนะ
เห็นบอกว่าไม่มีเงินพอจะแทงม้าตัวนั้น
อย่าห่วงเลยครับ วันนี้คุณช่วยผมมามากแล้ว
- คุณมีเสื้อคลุมด้วยใช่มั้ย - ครับ ตัวนั้นแหละครับ
ของฉันสีชมพู
ไม่ๆ ๆ ๆ ไม่ได้หรอกค่ะ มันเป็นกฎ
ขอบคุณ
ไม่เป็นไรริชาร์ด ฉันเข้าไปเองได้
- ขอบคุณ - แค่นี้เองเหรอ
ผมเข้าไปได้มั้ย ผมอยากเห็นที่อยู่ของคุณน่ะ
กลับไปเถอะ ดึกแล้วคุณกลับบ้านซะ
- แค่นี้เหรอดึก - ดึกสำหรับคนที่ต้องตื่นทำงานน่ะ
ขอร้องเบร็นดา รับรองผมไม่อยู่นานหรอก
- ก็ได้ แค่ไม่กี่นาทีเท่านั้นนะ - ขอบคุณมาก ไม่ต้องรอแล้ว
ผมเห็นมันหล่นจากกระเป๋าคุณอยู่บนพื้น ก็เลยจะเก็บใส่คืนให้
เมื่อกี้คุณหลับ ผมเห็นมันหล่นอยู่บนพื้นจริงๆ
ก็เลยจะค่อยๆ ใส่คืนกลับไปที่เก่า กลัวคุณจะตื่นน่ะ
ถ้าเอามือล้วงกระเป๋าผมอีกล่ะก็ ผมหักแขนคุณแน่
จริงๆ นะ อย่างผมนี่ ไม่ใช่คนที่จะฉวยโอกาส...
ตอนสุภาพบุรุษอย่างคุณ เผลอหลับหรอกจะบอกให้
ผมนิสัยดี
- คุณอีกแล้ว คุณโรบินสัน - ครับ ผมอีกแล้ว
ฉันกำลังจะไปพักทานกลางวันน่ะ
ถ้าจะนัดล่ะก็ กรุณาทำเรื่องนัดกับเลขาฉันก่อน
- อ้อ แล้วคุณเข้ามาได้ยังไงเนี่ย - โอ้ เรื่องนั้นจิ๊บจ๊อย
ของพวกนี้มันต้องใช้หัวหน่อยจริงมั้ย
ผมรออยู่ข้างล่าง จนกระทั่งเห็นเธอออกไปทานกลางวัน
- ความจริงไม่เห็นต้องรอเลย - งั้นก็อาจจะใช่ แต่...
คนที่ผมต้องการพบคือคุณ
อธิบายไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ ว่าเราช่วยคุณไม่ได้น่ะ
โอ้ ขอร้องล่ะครับ ผมรู้คุณต้องช่วยได้หากคุณต้องการช่วย
นี่ คุณโรบินสัน คุณต้องการผู้หญิง ค่อนข้างจำเพาะเจาะจง
จะใช้คำอะไรดี
คุณต้องการผู้หญิงประเภท ที่ยอมให้คุณกระทำอะไรก็ได้ทุกอย่าง
ที่นี่เราให้บริการแต่ลูกค้าที่ปกติ
อย่างที่บอก เราช่วยคุณไม่ได้หรอกค่ะ
หากไม่ว่าฉันขอตัว ไปทานกลางวันก่อนนะคะ
ผมว่าคุณไม่พยายามช่วยผมต่างหากล่ะ
จับคู่ให้ไอ้ซื่อบื้อมาแล้วเยอะแยะ แล้วอย่างผมนี่ล่ะ
- อย่างที่บอก คุณแตกต่าง - แตกต่างยังไง
ผมก็มีข้อดี ผมชอบ... ดอกไม้
ผลไม้ เพื่อนๆ รักผม
- ผมเป็นคนมีน้ำใจนะ - เสียใจค่ะ
สำนักงานจัดหาคู่ต้องจับคู่ชายหญิง ให้เจอกันไม่ใช่เหรอ
แต่ไม่ใช่อย่างคุณ
เพราะฉันเกรงว่าลูกค้าของเรา คงไม่เข้าใจนิยามความรัก...
ในแบบของคุณหรอกค่ะ
- ผมเข้ากับคนได้ทุกประเภท - ดีค่ะ ก็ไม่ต้องพึ่งเราสิ
ที่นี่ไม่ใช่สำนักงานจัดหาคู่ เพียงแห่งเดียวหรอกจริงมั้ย
เชิญไปที่อื่น ไม่มีสำนักงานจัดหาคู่ที่ไหน...
- ให้บริการคุณแน่ - ผมไปมาแล้ว
แต่.. สำหรับผมที่นี่ เหมาะที่สุดเพราะว่า..
ผมชอบคุณ
คุณเป็นผู้หญิงที่ผมชอบ
- พูดอะไรอย่างงั้นคะ - ผมไม่ได้โกหก
ผมให้เกียรติผู้หญิงอย่างคุณ และรู้ควรต้องปฏิบัติยังไงด้วย
ในธุรกิจของผม เรามีสำนวนเขียนแปะผลไม้เอาไว้
อย่าบีบผลไม้ ก่อนคุณเป็นเจ้าของมัน ครับ... นั่นแหละผมครับ
ผมไม่ทำเด็ดขาด
คุณคงรู้ใช่มั้ย
ขอโทษค่ะ ฉันเพิ่งนึกออกว่า... ฉันต้องโทรศัพท์
ไม่จำเป็นต้องแจ้งตำรวจก็ได้
ทำไมถึงคิดว่าฉันจะแจ้งตำรวจล่ะ
มันเรียกสัญชาตญาณ
โอ้ นี่ของอังกฤษเหรอเนี่ย โอ้ ใช่มันต้องใช่แน่
นี่ถือว่าเป็นมื้อเที่ยงที่น้อยมากนะ
ผลไม้ มันเอ่อ...
มันไม่เพียงพอให้พลังงาน กับผู้หญิงหุ่นอย่างคุณหรอก จริงมั้ย
ช่วงนี้ฉันน้ำหนักมากไปหน่อย กลางวันก็เลยทานแค่ผลไม้
งั้นก็ไปทานมื้อเที่ยงกับผม ให้เต็มคราบดีกว่า
ฉันคงทิ้งสำนักงานไปไม่ได้หรอกค่ะ
- ผมจะเลี้ยงอาหารอร่อยที่สุด - ไม่ค่ะ
ก็ได้ ไปก็ไป
จริงน่ะเหรอ จะไปทานกลางวันกับผมแน่เหรอ
จริงค่ะ
แต่ขอฉันล้างมือก่อนนะ
- ไหนว่าจะไปทานกลางวันไงล่ะ - โอ้ แน่นอน เราจะไปทานกลางวันกัน
แต่ทีหลัง
ก็ได้ ฉันรู้คุณต้องการอะไร แต่ไม่ใช่ที่นี่
กลับไปบ้านฉันดีกว่านะ
ผมว่าที่นี่แหละ คุณไม่ต้องห่วง คุณไม่ต้องห่วงว่าจะมีใครเข้ามา
เดี๋ยวๆ ๆ เดี๋ยวค่ะ... เลขาฉันอาจโผล่เข้ามาเมื่อไหร่ก็ได้
โอ้เหรอ คุณให้เวลาเธอ ไปทานกลางวันนานเท่าไหร่เอ่ย
15 นาที เธออาจกลับมาเมื่อไหร่ก็ได้
- ไม่ๆ ๆ ประตูข้างนอกล็อคแล้ว - แต่เธอมีกุญแจนะ
ผมไม่เชื่อ
รู้มั้ยเกิดอะไรขึ้น กับผู้หญิงที่แสบที่ชอบพูดโกหกน่ะ
อย่าห่วงเลย อย่าห่วงไปเลย คุณไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น
อย่า อย่าทำอะไรฉันเลยนะ เอาเงินจากกระเป๋าถือไป
แต่อย่าทำอะไรฉันเลย ฉันขอร้อง
ค้นดูในกระเป๋า
ในนั้นมีเงินมากพอ จะซื้อผู้หญิงแบบไหนก็ได้
ยกให้ เอาไปเลย เอาไปเลย เอาไปเลย
ผม... ผมไม่อยากซื้อผู้หญิง ผมต้องการคุณ
แบบคุณเนี่ยผมชอบ อย่างคุณเนี่ย... ใช่เลย อย่างคุณนี่แหละผมชอบ
ขอฉัน ขอฉันรับโทรศัพท์ก่อน ถ้าไม่รับเดี๋ยวคนที่โทรมาจะมานี่เอง
ก็ผมบอกแล้วไง ผมล็อคประตูนอก ไม่มีใครมารบกวนเราหรอก
พระเจ้า
ปล่อยฉัน
ก็ได้ๆ จะไม่ขัดขืนแล้ว
แต่ผมชอบให้คุณขัดขืน ผู้หญิงส่วนใหญ่จะต้องขัดขืน
ขอร้องล่ะ อย่าฉีกชุดให้ขาดนะ ให้ฉันถอดดีๆ ก็ได้
สวยมาก
- สวยจริงๆ เลย - จะต้องไม่กลัวอันตรายที่จะมายามค่ำคืน
- คุณสวยมากเลย - หรือธนูแหลมที่จะมายามกลางวัน
- สวยมาก - หรืออสรพิษร้ายที่แฝงตัวมาในความมืด
- สวยจริงๆ เลย - หรือการทำลายล้างที่จะมายามเที่ยงวัน
- มันสวย สวย...สวย - พระองค์จะให้เทพผู้ปกป้อง...
- คอยคุ้มครองดูแลตลอดไป - โอ้ สวยมาก
สวยจริงๆ
สวยที่สุดเลย
สวยมาก
สวยจริงๆ เลย สวย
นัง... สารเลว ผู้หญิง เป็นเหมือนกันหมด
คอยดู เดี๋ยวคอยดู
พระเจ้า เน็คไท
พระผู้เป็นเจ้าช่วยลูกด้วย ช่วยด้วย
หวัดดีครับ
มีใครอยู่มั้ย เบร็นดานี่ริชาร์ดนะ
ฮัลโหล
ฮัลโหล เดอะโกล์บเหรอ
- ขอสายบาบาร่า มิลลิแกน - คุณเหรอเบลนี่ย์
กล้าดียังไงโทรมาหาเธอ เวลางานแบบเนี้ย ห๊ะ
ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน คงอยู่อีกบาร์หนึ่งล่ะมั้ง
ไม่มีเวลาไปตามให้หรอก ตอนนี้วุ่นมากเลย
- ฮัลโหลดิ๊ก คุณเหรอคะ - เร็วเข้านะ นี่ไม่ใช่บาร์คนเศร้านะ
ฮัลโหล
- ได้ๆ / ถ้าเป็นไปได้ขอไข่ดอง 2 ใบด้วย - สบายดีค่ะ แล้วคุณล่ะ
ผมโอเค นี่ฟังนะ ผมอยากได้ของคืน แต่ว่าไม่อยากไปเจอฟอร์ไซท์ที่นั่น
ช่วยเก็บของเอาใส่กระเป๋าผม แล้วนัดเจอผมบ่ายวันนี้ได้มั้ยครับ
แน่ใจนะ ถ้าได้ก็ดีเลย แต่ผมไม่อยากให้คุณเสียงานน่ะ
อย่าห่วงน่า วันนี้ฉันทำงานครึ่งวันเท่านั้น ให้ไปเจอที่ไหนคะ
ฝั่งตรงข้ามโอเดี่ยนที่จัตุรัสเลสเตอร์ ตอน 4 โมง โอเค
โอเค 4 โมงนะคะ ต้องวางแล้วล่ะ บาย
นี่ อย่าไปหลงให้ยืมเงินนะ เดี๋ยวจะไม่ได้คืน
- ฉันว่าคุณอย่ายุ่งเรื่องคนอื่นดีกว่านะ - คบเขามีแต่เสีย
แล้วคุณล่ะคะ
เฮ้ เดี๋ยวๆ ๆ ช่วยดมกลิ่นไข่นี่หน่อย
คุณไปทานอาหารกลางวัน ห่างจากที่นี่เท่าไหร่คุณบาร์ลิ่ง
สัก 5 หรือ 10 นาทีค่ะ
สวัสดีครับ
- สวัสดีครับทุกท่าน - นี่เอ่อ... คุณบาร์ลิ่งครับ
- จ่าสเปียร์แมน คุณช่วยหน่อยได้มั้ย - อ้อ ได้เลยครับ
ผู้เสียชีวิตคือคุณนายเบร็นดา เบลนี่ย์ เธอเอ่อ.. ทำธุรกิจที่นี่ครับ
ถูกพบโดยคุณบาร์ลิ่ง ซึ่งเป็นเลขา
ตอนกลับจากทานกลางวัน ประมาณบ่าย 2 โมงครับ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
- คุณบาร์ลิ่งรู้อะไรมั้ย - รู้เยอะเลยครับ
เธอว่าเธอเห็นสามีเก่าของผู้ตาย ออกจากอาคาร
ก่อนที่เธอจะกลับขึ้นไปน่ะครับ
ฉันเห็นเขา เห็นชัดเจน มันต้องเป็นเบลนี่ย์
เขาเดินออกจากประตูข้างล่าง และก็หายไปทางซอกเล็กๆ ไอ้สัตว์ร้าย
เอ่อ ขอโทษนะครับคุณบาร์ลิ่ง ขอถามอีกครั้งนะครับ
คุณแน่ใจนะว่าเป็นคุณเบลนี่ย์
แน่ใจค่ะ ฉันจำเขาได้ดี
เมื่อวานบ่าย เขาก็แวะมา และมันก็เกิดเหตุไม่ดีขึ้น
- เขาเมามา โวยวายขอพบคุณนายเบลนี่ย์ - แล้วได้พบมั้ย
เธอไม่เคยปฏิเสธใคร แม้แต่คนอย่างเขานะคะ
- แล้วไงต่อครับ - ไม่ทราบค่ะ เจอกันปั๊บก็ทะเลาะกันปุ๊บเลย
และคุณนายเบลนี่ย์ออกมา บอกให้ฉันกลับบ้านได้
ฉันยอมกลับ เพราะไม่อยากให้เธอรู้สึกอาย
แต่ก่อนกลับน่ะ ฉันได้ยินและบอกได้ว่า คุณเบลนี่ย์น่ะ รุนแรงขึ้นมาก
- ทั้งภาษาและพฤติกรรมของเขา - และทำร้ายคุณนายเบลนี่ย์รึเปล่า
- คิดว่าทำค่ะ เพราะมีเสียงดังออกจากห้อง - งั้นเหรอครับ
เอ่อ คุณบาร์ลิ่ง คุณช่วยบอกลักษณะ คุณเบลนี่ย์ให้ผมฟังหน่อยได้มั้ยครับ
- ลักษณะเขายังไง แต่งตัวแบบไหน - คิดว่าได้ค่ะ
เขาอายุประมาณ 30 สูงประมาณ 5 ฟุตเกือบ 6 ฟุตได้
ผมเข้ม ตาสีเขียว และมีหนวด คาดว่าน้ำหนักคงประมาณ 155 ปอนด์
เขาสวมสูทสไตล์เก่าสักหน่อย มีหนังแปะบริเวณหัวไหล่ และก็ศอก 2 ด้าน
ฉันว่าสูทแบบเนี้ย ไม่เหมาะสมจะเอามาใส่ที่ลอนดอน
และมีเสื้อฝนติดตัวประจำ
เป็นการบอกลักษณะ ที่ละเอียดมากครับคุณบาร์ลิ่ง
ทำงานอย่างฉัน จะต้องมองผู้ชาย โดยละเอียดเสมอคุณตำรวจ
ขอโทษนะครับ ผมเจอกระเป๋านี่อยู่บนโต๊ะครับ
- แต่ในกระเป๋าไม่มีเงินเลยครับ - เป็นไปไม่ได้ค่ะ
เมื่อวานช่วงกลางวัน ฉันเอาเช็คไปขึ้นที่ธนาคารให้เธอ 50 ปอนด์
สำหรับผมแล้วมันเป็นไปได้ เธอเก็บเงินไว้ตรงไหนของกระเป๋าครับเนี่ย
เธอเอาไว้ในช่องที่มีซิปน่ะค่ะ
ตรวจสอบแป้งที่ทาหน้านี้ดูนะครับ แป้งทาหน้าจะร่วงติดไปกับเงินด้วย
- เราอาจจะโชคดี - ครับผม
แล้วลายนิ้วมือล่ะครับ
มีลูกค้ามาที่ออฟฟิศประจำ คงมีลายนิ้วมือเป็นสิบเลย
โรงแรมโคเบิร์ก แถวริมน้ำ
- เฮ้ เดี๋ยวก่อนสิ มีเงินเช่าโรงแรมเหรอ - เดี๋ยวเล่าให้ฟัง
- ก็ได้ แล้วเป็นไงบ้างดิ๊ก - ก็... เมื่อคืนผมไม่มีทางเลือก
เลยต้องไปพึ่งที่นอน ในโรงพยาบาลทหารผ่านศึกน่ะ
และที่แน่ๆ หลังจากสัมผัส กับพวกที่พักที่นั่นคืนเดียว
- เสื้อผ้าผมเหม็นไปหมดเลย ดมสิ - โอ้ ค้างคืนที่นั่นเหรอเนี่ย ห๊ะ
- ใช่ ผมไม่มีทางเลือก - อะไรกับคนแก่พวกนั้นน่ะเหรอ
ถูกต้องแล้ว เราสนุกกันมากเลย คุยกันสนุกสนาน
พวกนั้นมีเรื่องเล่าตื่นเต้นมาก ทำให้เร้ดบิดดี้รสชาติดีมาก
เร้ดบิดดี้ อะไร
ไวน์แดงทำเอง น้ำองุ่นผสมแอลกอฮอล์แบบกินได้
ทำไม ดิ๊ก
ก็เหมือนเหตุผลของคนหนุ่มทั่วไป มันคืนละแค่ 30 เพนนี
ฉันไม่เข้าใจ ทำไมวันนี้จะไปโคเบิร์กล่ะ
เอ่อ... เพิ่งได้เงินมาก้อนนึง
หลังจากเมื่อคืนน่ะเหรอ
- ใช่ ผมเอ่อ... ได้หนี้เก่าคืนมา - โอ้ โชคดีนะเนี่ย
ใช่
โอเค
ขอบคุณครับ
- ขอห้องคู่ครับ - จะทำอะไร ไม่ใช่ที่นี่นะคุณ
เตียงเดี่ยว 2 เตียง หรือเตียงใหญ่เตียงเดียวดีคะ
ผมขอเตียง... ใหญ่เตียงเดียวครับ
โอ้ได้ค่ะ งั้นเอ่อ... ก็เอาห้อง 322 ก็คงเหมาะ
- ห้องกามเทพ - อ๋อ งั้นเหรอครับ
ค่ะ เป็นห้องที่หรูมาก ช่วยเซ็นชื่อตรงนี้ด้วยค่ะ
โอ้ ได้ครับ
คุณและคุณนายออสการ์ ไวลด์
- ขอร้องล่ะดิ๊ก เบลนี่ย์ - ออสการ์ ถ้าคุณไม่ว่า
ดิ๊ก เลิกเล่นเกม ฉันไม่สนุกด้วยหรอกนะ
ขอโทษค่ะ ค่าห้อง 10 ปอนด์ บวกค่าบริการอีก 2 ปอนด์ค่ะ
- โอ้ - กรุณาเอ่อ... จ่ายล่วงหน้าได้มั้ยคะ
- ได้เลยครับ - ขอบคุณค่ะ / ห้องไหนครับ
- 322 เบอตี้ - อ๋อ
ตามผมมาเลยครับ
- ห้อง 322 นี่ดีมากเลยครับ - ครับ เห็นเธอเรียกว่าห้องกามเทพนี่นา
ครับ ศรกามเทพปักหัวใจ มาหลายคู่แล้วล่ะครับ
- เชื่อผมสิครับ - โอ้เหรอ
- รับเครื่องดื่มย้อมใจอะไรดีครับ - ไม่ต้องหรอกครับ
- นี่ครับกุญแจ - ครับ
ขอบคุณมากครับ
- เฮ้ - ครับ
- ช่วยส่งเอ่อ... ส่งซักให้ผมหน่อยนะ - อ้อ ได้เลยครับ
- นี่ด้วย บอกว่าขอด่วนเลย - ครับ
- ไหนๆ ก็เอาไปให้หมดพร้อมกันเลยนะ - ครับ
- บอกว่าให้ฉีดสเปรย์ด้วย - สเปรย์เหรอครับ
- สเปรย์อะไรดีครับ...อ้อ ครับ - ดีดีทีน่ะสิ จะอะไรซะอีกล่ะ
ฆ่าแมลงพวกนี้ให้หมด เห็บ เหา ไรตัวเล็กตัวน้อย
- หลังจากนั้นซักและก็รีด - ครับ ผมเข้าใจครับ
ฆาตกรเน็คไทลงมืออีก เวรกรรมจริงเลย
เฮ้แกล๊ด มาดูนี่สิ
- โอ้ สงสารผู้หญิงคนนี้จังเลย - สูทต่างหากล่ะแกล๊ด
นี่ผมพูดถึงสูทนะ เห็นที่เขียนรึเปล่า
ตำรวจต้องการสอบปากคำ ชายคนที่ออกมาจากสำนักงานจัดหาคู่
ในช่วงเวลาประมาณกับที่เกิดเหตุ
พบครั้งสุดท้ายใส่สูท ที่มีหนังแปะบริเวณหัวไหล่
และข้อศอกทั้ง 2 ข้าง ถือกันเสื้อฝนติดตัวมาด้วย
เป็นสูทที่แปลกมากเลย
จงใจจัดอย่างนั้นน่ะแกล๊ด ผู้ชายห้อง 322 แต่งตัวแบบนั้นเป๊ะ
หมายถึง... หมายถึง คุณออสการ์ ไวลด์ งั้นเหรอ
ไม่ใช่ชื่อจริงหรอกยัยโง่ ออสการ์ ไวลด์นั่นเหรอ
เขาเป็นคนที่ตำรวจกำลังตามหา
เขานี่แหละฆาตกรเน็คไท และ... และตอนนี้เขาก็นอนอยู่ข้างบนด้วย
เวรกรรม เวรกรรมจริงๆ
หวังว่าผู้หญิงคนนั้นน่ะ คงจะไม่ได้นอนผูกเน็คไทอยู่นะ
โอ้ ไม่อยากเชื่อเลย นั่นห้องกามเทพเลยนะ
รู้มั้ยแกล๊ด นึกถึงการกระทำแบบเนี้ย ผู้ชายคนนี้เนี่ยมันทำให้ผมโกรธเลย
ฮัลโหล ช่วยต่อสถานีตำรวจครับ
ฮัลโหล ตำรวจเหรอครับ
เอ่อ คือผมเป็นคนยกกระเป๋า ที่โรงแรมโคเบิร์ก แถวริมน้ำน่ะครับ
คือคนที่ตำรวจตามหาอยู่ที่นี่ครับ ฆาตกรเน็คไทน่ะครับ
เขามานี่กับผู้หญิงครับ
อย่าขึ้นไปแกล๊ด อย่าทำอะไรให้เขาสงสัยล่ะแกล๊ด
เปิดประตู
เปิดประตูนี่ตำรวจ
ผมว่าพวกนั้น คงจะลงทางบันไดหลังน่ะครับ
แต่ผมขอถามหน่อยเถอะ คิดดูให้ดีนะ
เป็นไปได้เหรอที่ผมจะฆาตกรรมผู้หญิง ที่ผมอยู่ด้วยมาเป็น 10 ปีน่ะ ห๊ะ
- ถ้าเป็นจริงก็คงโหดร้ายมาก - ข่มขืนด้วยหลังจากแต่งกันมา 10 ปี
- ข่มขืนอย่างโหดเหี้ยมทารุณ - ไม่รู้สิ ฉันได้ข่าวเธอคบคนอื่นน่ะ
- ไม่แน่คุณอาจหึงหวงเธอ - เบร็นดาเหรอ ขอร้องล่ะ
ฉันไม่รู้จักเธอ มันเป็นไปได้ หรือว่าคุณแค่อยากกำจัดเธอน่ะ
ผมกำจัดเธอไปแล้ว เราหย่าร้างกันแล้ว หย่ากันมา 2 ปี
ไม่มีปัญหาเรื่องเลี้ยงดู เธอมีรายได้มากกว่าผมเพียบเลย
คุณได้เงินจากเธอใช่มั้ย ไม่ใช่หนี้สินเก่าน่ะ ห๊ะ
ยอมรับก็ได้
เธอให้ผมเมื่อคืน ก่อนตอนไปทานอาหารค่ำ... 20 ปอนด์
ทำไมคุณต้องโกหกฉันด้วย
ผมคงละอายใจไม่กล้ายอมรับมั้ง
มันก็มีเหตุผลอยู่บ้างนะ
แต่เดี๋ยวก่อน ถ้าเบร็นดาให้เงินตอนไปทานอาหาร
ทำไมคืนนั้นไปค้างที่นั่นล่ะ
- มีเงินค่าโรงแรมแล้วนี่ - ผม... ผมไม่รู้ตัวว่าเธอให้น่ะ
เธอแอบสอดไว้ในกระเป๋าเสื้อคลุมผม
โอ้ ขอร้องดิ๊ก หาข้ออ้างไปได้เรื่อยๆ น้ำขุ่นๆ น่ะ
แต่มันจริงนะ คงเพราะเธอไม่อยากให้ผมเสียหน้า
- ลองคิดดูฉันว่ามันไม่น่าเชื่อ - ไม่น่าเชื่อตรงไหน
ที่ผมไปนอนที่นั่น ทั้งที่มีเงิน 20 ปอนด์อย่างงั้นเหรอ
ถ้าผมรู้ว่าผมมีเงิน ผมคงไม่ไปนอนที่นั่นหรอกน่า
- ก็ใช่ - ก็ใช่เหรอ ผมให้ดมสูทดูแล้ว
- ถ้าไม่จำเป็น คุณจะไปนอนที่นั่นมั้ย - สูทนั่นน่ะไม่เห็นเหม็นนักหนา
- และมันน่าสงสัยที่คุณรีบร้อนเอามันส่งซัก - สงสัยยังไง
คดีเกี่ยวกับเซ็กซ์ เสื้อคลุมจะถูกนำไปตรวจสอบ
มันเหม็นจนทนไม่ไหว... แค่นั้น คุณก็รู้
บาร์บาร่า สาบานได้ผมพูดความจริง
คนอย่างผมเนี่ยนะ ฆาตกรข่มขืนน่ะ
ลองจินตนาการนะ...
อย่างผมเที่ยวไปทั่วลอนดอน เอาเน็คไทรัดคอผู้หญิง
คงทุเรศเป็นบ้าเลย
และผมมีเน็คไทแค่ 2 เส้น
มันก็จริงนะ สูทตัวนั้นก็เหม็นอยู่
และหากคุณรู้เรื่องเงิน คงไม่ไปนอนกับ... พวกคนแก่จรจัดพวกนั้นหรอก จริงมั้ย
เชื่อผมใช่มั้ย
- อีกหลายคนคงไม่เชื่อ - ขอบคุณนะ
ฉันคงบ้าไปแล้ว ที่ยอมผู้ต้องสงสัย คดีฆาตกรรมเอามือจับคอแบบนี้
- คุณไว้ใจผมต่างหากล่ะ - คงงั้นมั้ง
แล้วนี่คุณจะทำยังไง ตำรวจต้องตามล่าคุณแน่เลย
ยังไม่รู้ ยังไม่ได้คิดเลย
ทำได้อย่างนึง ไปบอกตำรวจ เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ตำรวจฟัง
- ทำแบบนั้นไม่ได้ - คุณต้องทำนะ
- ตำรวจไม่เชื่อหรอก - ทำไม ฉันเชื่อนี่
คุณไม่ใช่ตำรวจนี่ ตำรวจคงสงสัยผมคนเดียว
ก็ไปมอบตัวแล้วให้ตำรวจ พยายามหาคนร้ายตัวจริงให้ได้ไง
ตำรวจได้เห็น พวกเขาคงไม่คิดว่าคุณ เป็นฆาตกรโรคจิตหรอกนะ
- เบลนี่ย์ - ไปเร็ว
ดิ๊กโก้
นี่ เราไม่ได้ทำอะไรแบบนี้ มาตั้งแต่ครั้งปฏิบัติการคลองสุเอซเลยนะ
ตอนเจอเขาครั้งแรกที่ในฝูงบิน สมัยนั้นเขาเป็นพวกชอบแหกคอก
เฮ็ตตี้ จำดิ๊กโก้ได้ใช่มั้ย
- จำได้ เชิญค่ะ - นี่เอ่อ... คุณมิลลิแกน
- สวัสดีคุณมิลลิแกน - ยินดีที่รู้จักค่ะ
- ไปเจอพวกเขาที่ในสวน - ช่างบังเอิญจังเลยนะ
ไม่เจอคุณตั้งนานแล้วดิ๊ก เบร็นดาล่ะ
ได้ข่าวเธอบ้างมั้ย
- เธอเอ่อ... เธอเพิ่งเสียชีวิต - ใช่
- และคุณฆ่าเธอ - ใจเย็นเฮ็ตตี้
เขาไม่ได้เป็นคนทำ เขาเพิ่งจะเล่าเรื่องให้ผมฟังเมื่อกี๊นี้
อ้อ งั้นเหรอ
เขาถูกพบเห็นใกล้สถานที่เบร็นดาถูกฆ่า ตำรวจก็เลยคิดว่าเขาเป็นฆาตกร
แต่ว่าเขาบริสุทธิ์ ตอนนี้ต้องการแค่ที่หลบซ่อนตัว
- และคุณเสนอให้เขามาหลบที่นี่ - ใช่แล้ว ถูกต้องเป็นความคิดที่ดีมาก
ไม่มีใครรู้จักแขกที่นี่นี่นา
คุณมันโง่จอห์นนี่ เอาตัวเข้าไปพัวพันกับเรื่องแบบนี้
- ก็เขาไม่ได้ทำ - ทำไมจะไม่ได้ทำล่ะ
- ดิ๊กโก้นี่เหรอ - ใช่ ดิ๊กโก้นี่แหละ
นักบินผู้กล้าคนนี้ เขาปฏิบัติกับเมียแย่มาก
เฮ็ตตี้ผมว่าคุณเข้าใจผิดนะ
จำข้อมูลในการฟ้องหย่าร้างไม่ได้รึไง
ไอ้ที่คุณทำกับเธอ
- ฟ้องหย่าร้างงั้นเหรอ - เขาไม่บอกเหรอ
ไม่ได้บอกเหรอว่าที่หย่าร้างกัน
เนื่องมาจากเขาใช้ความรุนแรง กับภรรยาของเขาน่ะ
ขอบคุณมากนะ
- แล้วมันจริงมั้ยล่ะ - จริง
กดขี่ทั้งทางร่างกายและทางจิตใจ
- ฉันว่าใช้คำถึงขนาดต่ำช้าเลวทรามได้เลย - มันก็แน่อยู่แล้ว
แต่ว่าไม่เป็นความจริงเลยสักนิดนะ ทนายแต่งเรื่องพวกนั้นขึ้น
คือเราทั้งคู่ไม่อยากรอถึง 3 ปี ถ้าหากจะหย่าร้างกัน
โดยอ้างว่าผมถูกทอดทิ้ง ก็เลยให้เธอขอหย่า
- โดยอ้างว่าผมทำรุนแรง - โหดเหี้ยมรุนแรง
ไม่รู้ตำรวจได้อ่านรึเปล่านะ
พระเจ้า
รับรองตำรวจต้องสนใจแน่
- เขาบริสุทธิ์ค่ะ ฉันรู้ดีนะ - คุณรู้เหรอ รู้ได้ยังไง
เขากับเธอหย่าร้างกันแล้ว ทำไมเขาต้องฆ่าเธอด้วย
ดิ๊กโก้ทำอะไรก็ได้ โดยไม่มีเหตุผลทั้งนั้นแหละ
โดยเฉพาะเมื่อเขาเมามาก
ตอนลงมือเมารึเปล่า เมามั้ย
ผมไม่ได้ทำนะ เฮ็ตตี้ ไม่ได้ทำ สาบานได้เลย
ทำไมไม่ไปบอกตำรวจล่ะ แต่กลับมาดึงจอห์นนี่เข้าไปเกี่ยวข้องแบบนี้
ผมไม่อยากดึงเขาเข้ามาเกี่ยวข้อง เขาเสนอเอง
ผมเสนอเองใช่เลย เพื่อนลำบากจะทิ้งกันได้ไง
ฉันว่าคุณ... น่าจะไปบอกความจริงกับตำรวจนะ
ตำรวจไม่มีทางเชื่อเขา เขาเป็นผู้ต้องสงสัยคนเดียว เป็นแพะ
หลักฐานต่างๆ พุ่งไปที่เขา โผล่หน้าไปถูกตำรวจรวบตัวแน่
ได้โปรดเถอะค่ะ คุณนายพอร์ทเตอร์
แค่คืนเดียวนะ จนกว่าเราจะหาทางออกต่อไปได้
เราจะให้เขาซ่อนตัว จะจับเพื่อนส่งตำรวจได้ยังไงจริงมั้ย
ถ้าอยากถูกจับข้อหาให้ที่พักพิงกับคนร้าย
หรือขัดขวางกระบวนการยุติธรรมแล้วล่ะก็
ก็ตามใจคุณนะ จอห์นนี่ แต่ฉันไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้
โชคดีนะ ที่เราจะไปปารีสแต่เช้าพรุ่งนี้
ฉันบอกได้แค่นั้น ถ้าไม่ต้องเข้าคุกซะก่อน
ขอตัวไปช็อปปิ้งนะ
- งั้นผมไปดีกว่า - ไร้สาระ
อย่าไปห่วงเรื่องเฮ็ตตี้เลย ผมคุยเองได้
- คืนนี้คุณนอนโซฟาก็แล้วกันนะ - ขอตัวล่ะ ฉันเองก็สายเหมือนกันค่ะ
- ทำงานอะไรคุณมิลลิแกน - ทำงานในบาร์ ที่เดียวกับเขาเคยทำค่ะ
เหรอครับ ทำไมไม่แอบออกนอกประเทศ จนกว่าเรื่องนี้สงบลงก่อนล่ะ
- ไปช่วยงานผมที่เดอะบูลด็อก - บูลด็อกเหรอ
เป็นบาร์อังกฤษเปิดในปารีส ของใหม่เลยนะเนี่ย
ดีเหมือนกัน คุณว่ามั้ยล่ะ
คงยากน่ะ ฉันพูดฝรั่งเศสไม่เก่งเลยนี่
พูดไม่ได้ก็ไม่ต้องพูด นี่เป็นบาร์อังกฤษ
ไม่เข้าใจ อะไรปฏิเสธลูกเดียว ไม่ๆ ๆ
- เอ่อแต่... - ขอร้องแบ๊บส์
คุณก็เกลียดเดอะโกล์บพอๆ กับผม
ไปเจอผมที่สถานีวิคตอเรีย เช้าพรุ่งนี้ 11โมง
ตรงด้านสวนดอกไม้นะ จะต่อรถไฟไปข้ามเรือถึงฝรั่งเศส
ไม่ต้องใช้หนังสือเดินทาง
- ก็ได้ค่ะ - วิเศษเลย
ลูกค้าผมต้องดีใจแน่ ถ้าเห็นบาร์เทนเดอร์เป็นผู้หญิงอังกฤษ
ฉันต้องขอตัวแล้วล่ะค่ะ ก็รู้ฟอร์ไซท์นี่
อย่าบอกใครนะ อย่าบอกใครว่าผมอยู่นี่
สาบานได้ว่าจะไม่บอกใคร
- ขอบคุณที่ดูแลเขานะคะ - ไม่เป็นไรครับ
เดี๋ยวผมไปส่งที่ลิฟต์ดีกว่าครับ
- อร่อยมากเหรอครับ - อืม นี่คุณจ่า
เมียผมน่ะ เขาเพิ่งไปเรียนทำอาหารมา ที่โรงเรียนสอนทำอาหารของฝรั่งเศส
พวกนั้นคงไม่รู้หลักการกินอาหารที่ดี ของประเทศเรา
เราต้องทานอาหารเช้าวันละ 3 มื้อ
อาหารเช้าของอังกฤษด้วย ไม่ใช่อย่างคาเฟคอมเพลอท์
- อะไรนะครับ - กาแฟครึ่งแก้วเติมด้วยนมต้มเดือด
- จนเป็นฟองล้นขึ้นมาเต็มถ้วยเลยทีเดียว - โอ้...
- เพิ่งทานมาเมื่อเช้า - ผมพอเข้าใจครับ
ผมเองก็ต้องทานข้าวโอ๊ตประจำเลย
ขอโทษนะครับ
ผลเพิ่งส่งเข้ามา ผลการตรวจธนบัตร 10 ปอนด์
ที่เบลนี่ย์ใช้จ่ายค่าเช่าโรงแรมครับ
- แล้วไง - ก็อย่างที่เห็นนี่แหละครับ
ธนบัตรมีแป้งฝุ่นทาหน้า ตรงกับที่พบในกระเป๋าถือคุณนายเบลนี่ย์เลย
- ขอบคุณ - ขอบคุณครับผม
- นี่คุณจ่า ดูเหมือนเราโชคดีแล้วนะ - ครับผม แบบนี้รับรองเขาดิ้นไม่หลุดแน่
ดูเหมือนอย่างนั้นน่ะ
คือเอ่อ... ผมไม่เคยเจอฆาตกร แบบนี้มาก่อนนะครับ มันเป็นยังไง
ก็ต่างกัน แต่ว่าไม่มากนะ แต่ที่ต้องจำก็คือ
- พวกนี้เกลียดผู้หญิง ส่วนใหญ่ไร้สมรรถภาพ - ไร้สมรรถภาพ
การข่มขืนยังไงล่ะ กับการร่วมรักไม่เหมือนกัน
ไอ้สิ่งที่มันจะสร้างอารมณ์ให้กับพวกนี้ ก็คือการเอาเน็คไทรัดคอผู้หญิง
ไอ้พวกนี้มันเหมือนซาตาน
- คุณจ่าคงรู้ใช่มั้ยซาตานเป็นยังไง - อ้อรู้ครับ
ถ้าไม่รู้ก็ลองอ่านดูในข้อมูลนี้ก็ได้ คดีฟ้องหย่าของคุณนายเบลนี่ย์
มันบอกถึงพฤติกรรมของคนร้าย เราได้เยอะเลยนะเนี่ย
ฮัลโหล
โอนเข้ามาเลย
- ครับ สารวัตรอ็อกฟอร์ดกำลังพูด - ผมชื่อฟอร์ไซท์นะครับสารวัตร
ฟีลิกซ์ ฟอร์ไซท์ ผมเป็นเจ้าของบาร์ ชื่อเดอะโกล์บที่ถนนโคเว่นท์
ผมอ่านหนังสือพิมพ์นะครับ คุณรับผิดชอบคดีฆ่ารัดคอใช่มั้ยครับ
ครับคุณฟอร์ไซท์ ถูกต้องครับ
ดีครับ เพราะว่าเอ่อ... ผมมีข้อมูลเกี่ยวกับคดีนะครับ
ชายคนที่คุณกำลังตามหาอยู่... ครับ
คนที่สูทมีหนังแปะด้วยครับ ผมรู้จักครับ เคยเป็นบาร์เทนเดอร์ที่นี่
เขาชื่อริชาร์ด เบลนี่ย์ คนนี้แหละครับ คนนี้แน่นอนเลย
แน่เหรอครับว่าเป็น เขาไปกับ...
ไปกับบาร์เทนเดอร์ผู้หญิง หมายความว่ายังไงไปด้วยกัน
คือเธอหายไปทั้งคืนกับเขา ยังไม่ได้กลับมาเลยครับ
คือมันเป็นหน้าที่ผมแจ้งตำรวจเพราะว่า เป็นห่วงในความปลอดภัยของเธอ
คือ ไม่รู้ตอนนี้เธอยังมีชีวิตอยู่รึเปล่า
ขอบคุณคุณฟอร์ไซท์ บาร์เทนเดอร์หญิงของคุณลักษณะเป็นยังไง
งั้นคุณสบายใจได้อย่างหนึ่ง เมื่อเช้าตอน 8 โมงเธอยังมีชีวิตอยู่
- ยังไม่ตายนะครับ - 8 โมงเช้านี้เหรอครับ
แล้วเธออยู่ที่ไหน คือเราเปิดบาร์ 11 โมง
ที่ผมอยากจะรู้ก็คือว่า เธอจะกลับบ้านมาทำงานมั้ย
- แต่ว่าเสื้อผ้าเธอยังอยู่นะครับ - ไม่ช้าก็เร็วเธอต้องกลับไป
ทุกวันนี้เสื้อผ้าถือว่าสำคัญที่สุด สำหรับผู้หญิงนะครับคุณ
ขอบคุณที่โทรมาแจ้งนะคุณฟอร์ไซท์ ผมจะส่งตำรวจไป
คุณฟอร์ไซท์ ผู้จัดการบาร์เดอะโกล์บที่ถนนโคเว่นท์
นี่บอกให้นะจิม ดีใจที่ได้พบนะ แต่ผม ไม่ได้ทำธุรกิจมันฝรั่ง แค่นี้ก็แย่พอแล้ว
พูดถูกแล้วบ๊อบ ธุรกิจมันฝรั่ง มีแต่ขาดทุนตลอด ค่าแรงขุดก็สูงมาก
ค่าขนส่งก็สูงด้วย จะเหลือกำไรตรงไหน
บางครั้งแทบไม่เหลือเลย บางครั้งก็ขายไม่ออก
คืนนี้ต้องส่งมันฝรั่งเต็มคันรถ กลับลินคอล์นเชียร์
แล้วจะเอาไปทำอะไร คงต้องเอาโยนทิ้ง
- เสียดายนะ ทั้งที่โลกนี้ยังมีคนอดตายอยู่ - มันก็จริงนะ จิม
มีคนคอแห้งตายด้วย เร็วเข้า เดี๋ยวเราดื่มกันหน่อยนะ
มาๆ ผมเลี้ยงเอง
สวัสดี เดี๋ยวก่อนซิ นี่ คุณหายหัวไปไหนมาเนี่ย
เมื่อวานได้พักแค่ครึ่งวัน ไม่ใช่เช้านี้ด้วยนะ
มันเสี่ยงมากรู้มั้ย ไปค้างคืนกับฆาตกรแบบนั้นน่ะ
- รู้ได้ยังไงว่าเมื่อคืนฉันนอนค้างกับใคร - อย่าโกหกนะ
เอาเสื้อผ้าไปให้เขา คุณไม่กลับบ้าน
- ยังมีเหตุผลไหนอีก - อย่ายุ่งเรื่องของคนอื่นดีกว่านะ
อย่าพูดกับผมแบบนี้นะ ผมเป็นห่วง เพราะว่ากลัวคุณจะเป็นเหยื่อรายต่อไป
- ก็เลยโทรแจ้งตำรวจ - ตำรวจเหรอ
ใช่ เขาอยากคุยกับคุณ
- และจะส่งคนมาจากสก็อตแลนด์ยาร์ด - ทำไม
ทำไม เพราะต้องการตัวคู่รักคุณ จะเอาเขาไปไว้ที่ไหน
ซึ่งเขาทำร้ายผู้หญิงอีกไม่ได้ คุณต้องช่วยตำรวจนะ
- ไอ้บ้านั่นมันเข้าคุกเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี - อย่าพูดถึงเขาแบบนั้นนะ
คุณไม่รู้หรอกว่าโชคดีแค่ไหน ที่คุณรอดชีวิตมาได้
ให้ตายเถอะแบ๊บส์ ถ้าหากว่างานไม่ยุ่ง ผมจะพาคุณไปสก็อตแลนด์ยาร์ดเองเลย
- รอให้บาร์ปิดก่อนเถอะ - ฉันไม่อยู่หรอกนะ
ฉันไปแล้วจะไม่กลับมาทำงานที่นี่อีกเลย
- กลับมานี่ - ไม่กลับ
- มีที่อยู่มั้ย - คุณเองเหรอ บ๊อบ
- ใช่ ผมได้ยินคุณทะเลาะกับฟอร์ไซท์เมื่อกี๊ - เขามันคนเฮงซวย
ผมรู้อยู่แล้ว
พักห้องผมก็ได้นะ จนกว่าจะมีที่ไป
หากต้องการนะ อย่าห่วงผมเลย ผมว่าจะขึ้นเหนือสัก 2-3 วัน
- จริงเหรอคะ - อย่างผมเหมือนคนโกหกเหรอครับ
ผู้ชายก็เหมือนกันทั้งนั้นแหละค่ะ
- คุณจะไม่อยู่จริงเหรอ - จริงสิ คืนนี้
คุณได้อยู่สบายคนเดียวแน่ ให้พาไปเลยมั้ย
แล้วเดี๋ยวผมกลับไปเอา ข้าวของคุณจากเดอะโกล์บให้นะ
จริงนะ ถามจริง จะมีใครช่วยคุณขนาดนี้บ้างมั้ย
ขอบคุณนะบ๊อบ ถ้าไม่ว่าฉันขอแค่คืนเดียวเท่านั้นแหละ
- ตามสบาย - เพราะพรุ่งนี้ฉันจะไปเอ่อ...
จะไปหาพี่สาวที่เซ้าท์ฮอลล์ซะหน่อย
- แล้วจะทิ้งแฟนในยามเขาลำบากยังงั้นเหรอ - เขาโตแล้วตัดสินใจเองได้น่า
ผมก็อยากช่วยนะ หากช่วยได้
- เขาซ่อนตัวอยู่ไหน ถามจริง - ฉันบอกไม่ได้หรอก
- โอ้ เหรอ - สัญญาไว้
ขอร้องแบ๊บส์ ดิ๊กกับผมสนิทกันมากคุณก็รู้นี่นะ ใช่มั้ย
- ไม่ได้ - ก็ตามใจ ตามใจ
เก็บความลับของคุณเอาไว้เถอะ
บางครั้งผมว่าเปลี่ยนงานทำ มันก็ช่วยได้นะ
รอให้เรื่องสงบซะก่อน
เพราะว่าอย่างคุณน่าจะท่องเที่ยว ท่องไปในโลกกว้าง
เดอะเคป แคลิฟอร์เนีย ฮาฟฟ่า
ที่ปลูกผลไม้นะ ถ้าไม่ติดทางนี้ผมเผ่นไปนานแล้ว
แต่คุณ ทำได้ตามอำเภอใจ ยังมีชีวิต ทั้งชีวิตรอคอยอยู่นี่นา จริงมั้ย
เอาล่ะ ถึงแล้ว ห้องผมอยู่ชั้น 2
ไม่ทราบว่าคุณรู้รึเปล่าแบ๊บส์
ผมชอบผู้หญิงอย่างคุณจริงๆ เลย
- คุณเหรอคะทิม - สวัสดีที่รัก
- หิวมั้ยคะ - หิวสิครับ
เหมาะเลย เดี๋ยวฉันยกให้เลยค่ะ
มันเรียกซุป เดอไพซอนน่ะที่รัก รับรองคุณต้องชอบ
เรื่องมันแน่อยู่แล้ว ผมต้องชอบ
ไม่ต้องรอค่ะ ขอตัวเตรียมอาหารจานถัดไป
แล้ว คดีคืบหน้ามั้ยคะ ได้เบาะแสอะไรบ้างมั้ย
ไม่เลยแต่... ผมจะดีใจมาก เมื่อได้ตัวริชาร์ด เบลนี่ย์
- พอรู้มั้ยคะว่าเขาอยู่ไหน - ก็...
ผู้หญิงที่เจอกับเขา ออกจากงานไปแล้วเมื่อเช้า
และตอนนี้เราไม่รู้ว่าเธออยู่ไหนด้วย
คุณแน่เหรอคะ ว่าเขาเป็นคนร้าย
แน่ใจครับ เขาคนนี้แหละ แน่นอน
ตอนนี้ไม่มีผู้ต้องสงสัยอื่น มันก็ต้องเป็นเขาแน่ รู้มั้ย
เขาถูกเห็นออกจากสำนักงานจัดหาคู่ ในช่วงเวลาที่ภรรยาเขาถูกฆ่า
เขา... ส่งเสื้อผ้าไปที่ร้านซักแห้ง อย่างรีบร้อนแล้วก็ผิดสังเกต
และเราตรวจพบผงแป้งของผู้ตาย ในที่ๆ เขานอนอยู่ด้วยนะ
ฉันไม่เข้าใจเลย ผู้หญิงที่นอนที่นั่น ไม่น่าจะใช้เมคอั๊พนะ
เปล่า แต่ว่าเบลนี่ย์ต่างหาก ที่นอนอยู่ที่นั่นคืนก่อนหน้าที่เกิดเหตุนะ
- งั้นเหรอคะ - ครับ
แต่ไม่รู้ทำไมเขาบอกชื่อจริงไปด้วย
อดีตนักบินกองทัพอากาศ คงไม่ไปนอนที่นั่น
- ถ้าหากว่าเขาไม่ถังแตก ว่ามั้ย - คงไม่ค่ะ
ถ้าเขาถังแตก
เมื่อคืนนี้เขากลับไปพัก... ที่เอ่อ โรงแรมโคเบิร์กตรงริมน้ำ
ซึ่งที่นั่นค่าห้องถือว่าแพงมาก เขาจ่ายด้วยแบงก์ 10 ปอนด์นะ
แล้วธนบัตรมีผงแป้งเหมือนกับที่เราพบ ในกระเป๋าคุณนายเบลนี่ย์
ฆาตกรไม่เพียงแต่รัดคอ คุณนายเบลนี่ย์เขา ยังขโมยเงินจากกระเป๋าถือไป อีกด้วยนี่สิ
สรุปแล้ว เบลนี่ย์ก็คือขโมย หรือว่าฆาตกร คนๆ เดียวกัน
- งั้นคดีก็จบสิคะ - ก็ คงยังงั้นครับ
เหมือนกับอีกอย่างมีพนักงานเสิร์ฟคนหนึ่ง ที่คลับของคุณนายเบลนี่ย์
ที่พร้อมจะให้การว่าเบลนี่ย์ มีพฤติกรรมก้าวร้าว
กับภรรยาในคืนก่อนวันเกิดเหตุนั่นน่ะครับ
- เขาทำตัวไม่ระมัดระวังเลยนะ - ไม่ ฆาตกรโรคจิตพวกนี้
ทำอะไรไม่ระมัดระวัง แบบนี้เสมอนั่นแหละน่า
เชื่อสิ เราต้องจับตัวเขาได้
คุณน่าจะได้อ่านคดีฟ้องหย่า ของภรรยาเขาด้วย ซุปนี่ใส่อะไรเนี่ย
- ทำไมเหรอคะ ไม่ชอบเหรอ - ชอบสิ มันอร่อยมากเลยที่รัก
แต่ว่าของที่ใส่นี่สิ
ผมว่านะ มันแปลกๆ ยังไงชอบกล
มีปลาเล็ก ปลาใหญ่ ปลาไหลทะเล
หนวดปลาหมึก ซาดีน และ... หัวปลา
ถ้าหากคุณทานซุปหมดแล้ว ต่อไปลองชิมนกอบฝีมือฉันหน่อยสิคะ
ดีมั้ย
คายล์ โอส์ เรซานส์
อะไรน่ะ
นกกระทาอบ... องุ่น
ความจริงผมกังวลน่ะนะ
- เรื่องคุณเบลนี่ย์เหรอครับ - ใช่ครับ
คือเขาหายไป กับบาร์เทนเดอร์ที่เคยทำงานด้วย
ผมว่าเธอตกอยู่ในอันตรายนะตอนนี้
ไม่ใช่หรอกค่ะทิม คุณกำลังเข้าใจผิด
ต้องไม่ใช่ชายคนนี้แน่ๆ
- เขาแต่งงานกับภรรยาเก่านานเท่าไหร่แล้วคะ - 10 ปี
ก็ นี่ไงล่ะ เขาจะทำอะไรแบบนั้น
หลังจากอยู่กันมานานยังงั้นเหรอ
ดูอย่างเราสิ เราแต่งงานกันแค่ 8 ปี
กลางคืนคุณแทบไม่เคยแตะต้องฉันเลย
มันก็อาจจะใช่ แต่ว่าคนเราไม่แน่ว่าจะมี อะไรกระตุ้นให้ทำ เรื่องเลวร้ายแบบนี้นะ
หลักฐานมันเห็นชัดอยู่แล้ว และอีกอย่างนึง
ฆาตกรโรคจิตพวกนี้ คิดอะไรไม่เหมือนคนธรรมดาหรอก
พวกนี้อาจจะคิดอะไรเพี้ยนๆ ขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ได้
ต้องตามตัวมาให้ได้ก่อนที่... เขาจะไปลงมือฆ่าใครอีกนะ
ซวยแล้ว มันติดมือเธอไปรึเปล่า
เอาล่ะ เก็บให้หมดนะ
บ้าเอ๊ย ไอ้เข็มกลัดบ้า อยู่ที่ไหนห๊ะ
- เฮ้ ทำของหล่นน่ะ - อะไรนะ
มันฝรั่งหล่นเต็มถนนเลย
เฮ้ เห็นเหมือนผมรึเปล่า
มีอะไรครับ นั่นใครน่ะ
คุณน่าจะบอกเราได้นะ
- ตื่นสิ - อะไร
- ไปให้พ้นเลย - อะไรอีกล่ะ
แค่เบร็นดายังไม่พอเหรอ จะต้องไปฆ่าผู้หญิงอื่นอีกห๊ะ
- ผู้หญิงไหน - รู้แก่ใจ ผู้หญิงที่พามาด้วยวานนี้ไงล่ะ
- แบ๊บส์เหรอ - อย่ามาทำเป็นไก๋นะ
รัดคอเธอตายเหมือนกับเหยื่อรายอื่น
- เธอถูกรัดคอตายเหรอ - ไม่ต้องเล่นละครแล้ว
ลุกขึ้นแล้วรีบไปจากนี่เดี๋ยวนี้
ถ้าไม่กลัวต้องไปพัวพันด้วย ฉันจะโทรแจ้งตำรวจเองเลย
ไม่อยากเชื่อเลย ผมไม่อยากเชื่อเลย
จริงนะดิ๊กโก้ ผมเพิ่งฟังข่าววิทยุ ตำรวจพบในกระสอบมันฝรั่ง
ในรถไปลินคอล์นเชียร์ เจ้าของบาร์ที่คุณทำงานชี้ตัวเธอ
เรื่องนั้นน่ะเขารู้ดี เขาเป็นคนทำ
คุณพูดถึงอะไร ผมไม่ได้ออกจากห้องไปไหน
- โกหกฉันไม่เชื่อคุณหรอก - เฮ็ตตี้
คุณเชื่อเขารึเปล่ามันไม่สำคัญหรอกนะ
แต่ว่าข่าววิทยุบอกว่า คุณมิลลิแกนเสียชีวิตมา 12 ชั่วโมงแล้ว
ตอนที่พบศพเธอ ตี 3 เมื่อเช้า
นี่ก็หมายความว่า เธอต้องตายก่อนบ่าย 3 โมงเมื่อวานนี้
แล้วดิ๊กอยู่กับเราหลังจากเธอกลับไป จนพวกเราเข้านอน เขาก็ไม่ได้เป็นคนฆ่าแน่
- โธ่เอ๊ย - ยังไงฉันก็ไม่เชื่อ
ตำรวจแค่คาดการณ์เวลาตายเท่านั้น
เราเข้านอนตอน 5 ทุ่ม และดิ๊กก็อยู่กับเราด้วยนะ
ต่างกันตั้ง 8 ชั่วโมงจะฆ่ากันได้ยังไง
เฮ้ ดิ๊กโก้มันหมายความว่าไงรู้รึเปล่า คุณน่ะพ้นผิด
เราจะเป็นพยานให้คุณเอง
- ใช่ ได้แบบนั้นก็ดีเลย - มันแน่อยู่แล้ว
เราจะบอกตำรวจว่า คุณอยู่ที่นี่กับเราตลอดเลย
ช่วยหน่อยได้มั้ย ช่วยบอกตำรวจก่อนเดินทางไปปารีส
- ได้สิ ด้วยความยินดี - ทำแบบนั้นไม่ได้นะ
หรืออยากเข้าไปนอนในคุก ในข้อหาช่วยเหลือคนร้าย
- แต่เขาไม่ใช่คนร้าย - แต่ตำรวจคิดว่าใช่
และมีหลักฐานมากมายมัดตัวเขา
แต่เรารู้ว่าเขา ไม่ได้เป็นคนฆ่ามิลลิแกน ต้องบอกตำรวจ ว่าเขาอยู่กับเราสิ
รู้ได้ยังไงว่าเขาไม่ได้ฆ่าคุณมิลลิแกน
เวลาที่ออกทางวิทยุ อาจจะเป็นกับดักของตำรวจก็ได้
ที่แน่ๆ ถ้าไปบอกตำรวจ
คุณจะโดนข้อหาช่วยเหลือ ผู้กระทำความผิดทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ
เราไม่มีทางได้ออกนอกประเทศ ไม่แน่อาจต้องไปนอนในคุกก็ได้
คือว่า... เฮ็ตตี้พูดถูกนะ คุณคงเข้าใจใช่มั้ยดิ๊กโก้
- จะไม่ไปยืนยันกับตำรวจเหรอ - คงทำไม่ได้
- ก็อย่างที่เฮ็ตตี้บอก - แต่คุณเป็นพยานคนเดียวนะ
ผมเสียใจด้วยนะ วันนี้ผมต้องรีบไปปารีส ให้ตำรวจกักตัวคุณไว้ที่นี่ไม่ได้
ก็เลยจะยอมปล่อยให้ตำรวจ เอาเพื่อนเข้าคุกอย่างงั้นใช่มั้ย
มันก็ไม่ใช่แบบนั้น แต่ว่าอีกหน่อย ตำรวจก็ต้องได้ตัวคนร้ายตัวจริงนะ
ไอ้คนตาขาว คนอื่นเป็นยังไงก็ช่าง
ขอให้ตัวเองรอดก็พอแล้ว ไอ้เพื่อนบ้าเอ๊ย
นี่เราอุตส่าห์ช่วยถึงขนาดนี้ ยังคิดกับเราแบบนี้ งั้นต่างคนต่างไปเถอะ
- จะโทรหาผู้จัดการเดี๋ยวนี้ - จะต้องพัวพันนะ ไม่ต้อง ผมไปเอง
ไม่อยากใช้เวลาก่อนเข้าไปติดคุก กับพวกคุณนักหรอก
ดิ๊ก เรื่องนี้ผมเสียใจด้วยนะ ผมก็อยากให้คุณไปปารีสกับผม
แล้วก็ไปทำงานกับบาร์ผม แต่ตำรวจคงจะเฝ้าอยู่ตามท่ารถน่ะ
- เพราะว่าข่าวนี้เป็นข่าวใหญ่ - แบบเนี้ยคุณลอยตัวแล้วนี่
ไม่ต้องเป็นห่วงอะไรผมอีกต่อไปแล้ว
- กรุณาอย่ามุงครับ อย่ามุง - ถอยไปครับ...
ตำรวจครึ่งลอนดอนคงจะแห่กันมาเช้านี้
ใช่ แบบนี้โกลาหลทั้งเมืองแน่เลยนะ
ผมจะมาสอบปากคำเผื่อจะมีใครเห็นเบลนี่ย์ เอาแบ๊บส์ใส่กระสอบมันฝรั่งเมื่อคืนนี้นะ
- คุณว่าเขาทำเหรอ - ก็หลักฐานมันฟ้องนี่
แล้วคุณล่ะ
ผมไม่เหมือนคุณนะ ไม่อยากส่งเพื่อนให้ตำรวจ
คุณหมายถึงอะไร เบลนี่ย์เพื่อนผมที่ไหน
- เขาน่าจะโดนข้อหาขโมยเหล้าอีกกระทง - โอ้เหรอ
ใช่ เบลนี่ย์นี่แหละหัวขโมย
ผมได้บอกสารวัตรไปแล้ว แต่ไม่เห็นเขาเชื่อผมเลย
แต่ป่านนี้คงหัวเราะไม่ออกแล้วล่ะมั้ง
- คุณคิดยังงั้นเหรอ - อยู่แล้ว
เห็นหน้าซีดเลย ตอนที่ผมเจอเขาเมื่อตอน 7 โมงเช้า
ผมต้องไปสก็อตแลนด์ยาร์ด เพื่อชี้ตัวผู้ตาย ชี้จากภาพน่ะภาพถ่าย
แล้วก็รีบส่งตัวกลับมา
- ที่แน่ๆ ไม่ใช่ภาพที่สวยหรอก - คุณนี่โชคดีจังเลยนะ
ผมคงต้องไปแล้วล่ะนะ รับรองวันนี้ผมงานหนักแน่เลย
- มีข่าวไม่ดีคนยิ่งเมา - โอ้แน่นอนสิ
อย่างบางคนตื่นแต่เช้า เพื่อไปชี้ศพคนตาย
แล้วเจอกัน
พระเจ้า ดิ๊ก
- มาทำอะไรที่นี่ - โทษทีรัสค์
แต่ผมไม่มีที่ไป คนที่ผมหลบอยู่ด้วย เช้านี้ไปปารีสแล้ว
ก็ไม่อยากรบกวน แต่ว่าคุณเคยบอกว่า...
- ถ้าหากผมต้องการให้ช่วยเหลืออะไร - ใช่ๆ ๆ แน่นอนสิ
แต่มันเสี่ยงมากนะ ที่มาแถวนี้ เช้านี้น่ะ
ที่นี่ตำรวจเต็มไปหมดเลย เฮ้ เดี๋ยวๆ ๆ ก่อน...
เอ่อนี่... เอาอย่างงี้นะ คุณไปหลบห้องผม สักวันสองวันนะ
จนกว่าเราจะเคลียร์ทุกอย่างได้ว่ามั้ย
ใช่ ก็อยากขอร้องคุณอย่างนั้นเหมือนกัน
ก็รู้นี่นะ ว่าเป็นการรบกวนมาก ที่ดึงคุณมาพัวพันกับเรื่องแบบนี้
แต่คุณต้องเชื่อผมนะ ผมไม่ได้ฆ่าใครสักคน
เรื่องทั้งหมดนี้มันบ้าที่สุดเลย
คุณคงรู้จักผม ผมไม่ทำอะไรชั่วร้ายแบบนี้หรอก
คุณไม่ทำอยู่แล้วดิ๊ก ไม่มีทาง
ก็เหมือนเดิมนั่นแหละ ตำรวจทำอะไรผิดพลาดเสมอนะ
ไอ้การฆาตกรรมแบบนี้ มันเป็นเรื่อง... โรคจิต
ฆาตกรมันต้องเป็นพวก... วิกลจริตแล้วก็
ผู้หญิงบางคน ก็สมควรตายอยู่เหมือนกันนะ ผมว่านะ...
แต่ แต่ว่าคุณเนี่ย อย่าให้ผมหัวเราะดีกว่านะ
คุณไม่ใช่แบบนั้น แต่คุณไม่ต้องห่วงนะ
- คุณน่ะทำถูกแล้วล่ะที่คุณมาพึ่งผม - ดี
เอาล่ะ เราไปห้องผมกันดีกว่า รู้ใช่มั้ยว่าที่ไหน
- รู้ - ดี ผมจะถือกระเป๋าคุณไปก่อน
- คุณจะได้ไม่เป็นที่สงสัยของใคร โอเคมั้ย - โอเค
เดี๋ยวคุณเดินอ้อมตามผมไปนะ อ้อมไปหน่อย แล้วก็...
- ค่อยย้อนมาทางถนนเซ้าท์แฮมตั้นนะ โอเค - ได้ๆ
มาแล้วเหรอ โอ้ เยี่ยมมากเลย... เข้ามา เข้ามา
ตามสบายเลยนะ
- ที่นี่เอ่อ... น่าอยู่นะ - ใช่ รังน้อยๆ ของผม
ที่นี่แหละบ้านล่ะ
บ้านคือที่ต้อนรับเราเสมอ ไม่ว่าเวลาไหน
แม่ผมเคยพูดแบบนี้เสมอเลย เจอแม่ผมแล้วใช่มั้ย
- ใช่ - โอ้ แม่ผมท่านใจดีนะ
เอ่อ นี่ขอตัวกลับร้านก่อนนะ แล้วเดี๋ยวเจอกันนะ
- ตามสบาย - ในครัวมีอาหารนะ
เหล้าอยู่นี่ เชิญคุณเต็มที่เลย
บ๊อบผมเอ่อ... ขอบคุณจริงๆ ที่ช่วยเหลือน่ะ คงรู้นะ
ผมบอกแล้ว อย่าไปคิดมากน่า เฮ้นี่ ช่วยผมหน่อยสิ
ออกมาให้ห่างหน่อย เดี๋ยวคนเห็นเข้าหรอก
- อ้อใช่... โทษที - ไปนะ
อ้อ แล้วอย่าทำอะไรแผลงๆ ล่ะ
- ริชาร์ด เอียน เบลนี่ย์ใช่มั้ย - ครับ มีอะไร
เราขอจับคุณ ไปด้วยกันดีๆ ถ้าไม่อยากเจ็บตัวรีบไปเร็ว
- ต้องแบบนี้ด้วยเหรอ - ฆาตกรแบบนี้ เราเสี่ยงไม่ได้นะ
- ไม่มีอาวุธครับ...ใช่ - กระเป๋าใช่มั้ย เร็วเข้าซิ เร็ว
- ขอบคุณที่ช่วยเหลือตำรวจ คุณรัสค์ - ไม่มีปัญหาครับคุณจ่า
- ผมพลเมืองดี - ไม่มีรางวัลนำจับนะ
- แต่ครั้งหน้าไม่แน่ - ก็อย่างที่เขาว่ากันแหละจ่า
ทำดีเป็นรางวัลในตัวอยู่แล้ว
จะให้ช่วยอะไรก็บอกนะครับ
- ผมอยู่ร้านน่ะ - โอเค เรารู้จักร้านคุณ
ลูกคุณเล่นไวโอลินไปถึงไหนแล้ว
- ริชาร์ด เอียน เบลนี่ย์ใช่มั้ย - ครับ
จากหลักฐานที่เรามี คุณถูกจับในข้อหาฆาตกรรม
เบร็นดา มากาเร็ต เบลนี่ย์
บาร์บาร่า เจน มิลลิแกน แล้วก็ผู้หญิงอื่น
คุณมีสิทธิ์จะไม่ให้การใดๆ
หากสละสิทธิ์ดังกล่าว สิ่งที่คุณพูดสามารถนำไปใช้ในขั้นศาลได้
คุณอ็อกฟอร์ด ผมขอเวลาสักครู่ครับ
รัสค์ ฝีมือรัสค์
จับตัวเขาไว้ พบที่ไหน
- ตรงที่ได้ตัวเขาที่ถนนเฮ็นเรียตต้าครับ - มีบัตรประจำตัวของใครมั้ย
- นี่ครับ - บาบาร่า มิลลิแกน
บาร์เดอะโกล์บ ถนนโคเว่นท์ ลอนดอน ดับเบิ้ลยู ซี 2
ลูกขุนมีมติรึยัง
- มีแล้วครับท่าน - ตัดสินว่าจำเลย ริชาร์ด เอียน เบลนี่ย์
มีความผิดในข้อหาฆาตกรรมเบร็นดา
เอียน เบลนี่ย์ ศาลพบว่าคุณมีความผิดตามข้อกล่าวหา
เนื่องจากเป็นการกระทำความผิด ที่ชั่วร้ายเลวทราม
ศาลรับรองได้ว่าคุณไม่มีทางรอดพ้น จากการลงโทษ
จากสิ่งที่คุณกระทำลงไปอย่างแน่นอน
ดังนั้นศาลจึงตัดสินให้รับผิด ด้วยการจำคุกตลอดชีวิต
ขั้นอภัยโทษก็ต้องไม่น้อยกว่า 25 ปี
รัสค์ต่างหาก ผมบอกพวกคุณแล้วไง
รัสค์ ผมพยายามบอกแล้ว
- รัสค์... แกอยู่ไหน - นี่คุณ
เอาไว้ให้ได้ออกจากคุกก่อนเถอะ
รัสค์ แกอยู่ไหน
รัสค์ สักวันฉันจะออกจากคุก แล้วจะไปฆ่าแก
ไอ้สารเลว ฉันไม่มีอะไรจะสูญเสียแล้ว
จะติดคุกตลอดชีวิต ฉันควรฆ่าแกให้ตายไปอีกคน
รัสค์ต่างหากล่ะ ผมบอกพวกคุณแล้วไง
รัสค์ รัสค์ แกอยู่ไหน สักวันฉันจะออกจากคุก
แล้วจะไปฆ่าแก
ฉันไม่มีอะไรจะสูญเสียแล้ว ฉันติดคุกตลอดชีวิต
ฉันควรฆ่าแกให้ตายไปอีกคน จำเอาไว้ด้วย จำเอาไว้
- คุณเห็นเขาแล้วรึยัง - เห็นแล้วครับ
ผู้ชายผมบลอนด์ สวมสูทน้ำตาล ที่ยืนอยู่ตรงนั้น คุณเห็นรึยัง
- เห็นแล้วครับผม - ดีแล้ว เราจะอ้อมมาอีกรอบนึง
- อยากจะให้ถ่ายภาพเขาเอาไว้ชัดๆ หน่อยนะ - ได้ครับ
ค่ะสารวัตร ฉันจำเขาได้ เขาเคยมาที่นี่ 2-3 ครั้งนั่นแหละค่ะ
ฉันว่าทุกธุรกิจ มันก็ต้องมีข้อเสีย ทั้งนั้นแหละค่ะสารวัตร
- ของคุณคือผู้ชายแบบนี้ใช่มั้ย - ใช่แล้วค่ะ
แต่ส่วนใหญ่เราไล่ไปได้ง่ายๆ
แต่คุณโรบินสันน่ะ เราไล่เท่าไหร่ก็ไม่ยอมไปค่ะ
เขาคงจะเป็นพวกไม่ยอมให้ใครปฏิเสธง่ายๆ
- คุณโรบินสันเหรอครับ - ค่ะ นั่นแหละชื่อของเขาเลยล่ะ
นี่ไงคะ คุณวิลเลี่ยม โรบินสัน
อย่างงี้ค่ะสารวัตร เขาอยากให้เราหาผู้หญิงประเภทที่ชอบ
เอ่อ... ชอบความรุนแรงน่ะค่ะ
หมายถึงชอบความรุนแรง ทางเพศยังงั้นใช่มั้ยครับ
- ชอบถูกทำร้ายอย่างงั้นใช่มั้ยครับ - ค่ะ
คุณน่าจะรับไปดูเองนะคะ
เราบอกไปว่าไม่สามารถช่วยเขาได้ แต่อย่างที่บอกเขายังกลับมาอีก
มันมีความเป็นไปได้มั้ย ที่คุณโรบินสัน
ไม่ได้รับบริการจากที่นี่ แล้วเขาไปรับบริการที่อื่นน่ะคุณ
- เป็นไปได้มั้ยครับ - ก็มีความเป็นไปได้ค่ะ
ผู้ชายแบบนี้ คงไม่หยุดง่ายๆ จนกว่าเขาจะได้ในสิ่งที่เขาต้องการนะคะ
ขอโทษนะคะสารวัตร มีเหตุผลอะไรมั้ย
- คุณถึงอยากรู้เรื่องของคุณโรบินสันน่ะ - ครับ คุณบาร์ลิ่ง เรามีครับ
แต่ว่าผมไม่อยากให้คุณ บอกเรื่องนี้กับใครนะครับ
ได้เลยค่ะ
- รีบไปตามหมอเร็ว - ผมว่าควรเรียกรถพยาบาลดีกว่าครับ
ฉันบอกคุณแล้ว ว่าต้องไม่ใช่เบลนี่ย์
ฉันบอกแล้วว่าคุณตัดสินใจผิด
สัญชาตญาณหญิงทำงานได้ดีกว่า... การตรวจสอบในห้องแล็บซะอีกนะ
ทำไมตำรวจไม่สอนวิชานี้กันก็ไม่รู้
คุณคิดว่าเป็นรัสค์ใช่มั้ย คุณว่าเป็นเขาเหรอ
มันแหงอยู่แล้วล่ะค่ะ ใครๆ ก็เห็นกันทั้งนั้น
เขารู้จักทั้งคุณนายเบลนี่ย์ และบาร์บาร่าที่นามสกุลอะไรนั่นน่ะใช่มั้ย
- ใช่ - นั่น เห็นมั้ยล่ะ
คุณบอกเองว่าเขาวิปริตทางเพศ
เขาถึงเก็บชุดเธอ และเอาเธอมายัดใส่กระเป๋าของคุณเบลนี่ย์
- แต่ว่าเรื่องนั้นเราไม่มีหลักฐานนะ - มันมีเหตุผล
สัญชาตญาณหญิงใช่มั้ย
แล้วสัญชาตญาณหญิงบอกว่า... ผมอยากจะทานอะไรมื้อค่ำคืนนี่ล่ะ
สเต็ก... กับมันฝรั่งอบ แต่คุณจะได้ทาน...
เพด์เดอพอร์ค... อาลาโมด์... เดอคอเอินส์
- แต่ผมว่าหน้าตามันเหมือนเท้าหมู - ก็ใช่น่ะสิคะ
ฉันทำโดยใช้ซอสเดียวกับ... พวกฝรั่งเศสเขาใช้กัน
โอ้งั้นเหรอครับ
แล้ว... เมื่อไหร่คุณจะจับคุณโรบินสัน หรือรัสค์ หรืออะไรคนนั้นสักทีล่ะคะ
ก็เมื่อได้หลักฐานที่เราต้องการสิคุณ
หลักฐานที่ว่าใช้เวลานานกว่า สัญชาตญาณหญิงของคุณน่ะ
แล้วอีกนานเท่าไหร่ล่ะกว่าคุณจะได้
ก็คงอีกไม่กี่นาทีละมั้ง
จริงเหรอคะ
คุณเนี่ยร้ายจังเลย
โอ้โห อะไรเนี่ย
คือ...
คือเอ่อ... เรารู้ว่า...
ถ้ารัสค์เป็นฆาตกร เขาต้องอยู่ในรถขนมันฝรั่งกับเหยื่อด้วยนะ
รู้ได้ยังไงคะ
ไม่งั้นศพก็คงไม่หลุด ออกจากกระสอบนั่นเองหรอกจริงมั้ย
แล้วทำไมเขาต้องเอาศพ ออกจากกระสอบด้วยล่ะคะ
ก็ดูเหมือนว่าเขา กำลังมองหาอะไรสักอย่างไงล่ะ
- เรารู้ได้ยังไง - คือตอนนั้นศพอยู่ในลักษณะที่แข็งทื่อเลย
เขาก็ต้องหักนิ้วมือขวาของศพ เพื่อจะเอาสิ่งที่อยู่ในมือนั่น
เปลี่ยนไปทานขนมปังธรรมดาบ้าง ก็คงจะดีนะเราเนี่ย
คิดว่าในมือมีอะไรคะ
สร้อยคอ เข็มกลัด ไม้กางเขน
มันคงเป็นสิ่งที่จะผูกมัดเขาได้ สิ่งที่มันหายไป ตอนที่เขาขนศพขึ้นรถ
อาจจะเป็นผ้าเช็ดหน้าที่ปักชื่อย่อเขาก็ได้
ต้องไม่ใช่ไม้กางเขนแน่
อือ แล้วมันเพราะอะไรล่ะ
ศาสนากับพวกโรคจิตนี่ บางครั้งก็แยกกันไม่ออกเหมือนกันนะ
แต่ก็ช่างมันเถอะ ยังไงเขาก็ได้สิ่งที่ว่าไปแล้ว
ซึ่งโชคร้ายสำหรับเรา
แต่อย่างน้อย เราก็โชคดีในเรื่องๆ หนึ่งนะ
คือว่าคนขับรถบรรทุกบอกว่า ระหว่างเดินทาง
เขาจอดแวะเพียงที่เดียวเท่านั้น
มันเป็นสถานที่ๆ เขาแวะ บริเวณชานเมืองลอนดอน
- จอดแวะเหรอคะ - ใช่
มันเป็นคาเฟ่... ที่คนขับรถบรรทุก เขาชอบแวะกันไง
ก็มีการเสิร์ฟอาหารธรรมดา อย่างเช่นแซนด์วิช เบค่อนกับไข่
ซอสเซจกับมันบด เสิร์ฟชาแล้วก็กาแฟธรรมดา
แล้วโชคดียังไง ที่คนขับแวะที่นั่นน่ะคะ
ที่เขาแวะที่นั่นน่ะ มันไม่สำคัญเท่าไหร่ ที่สำคัญก็คือเขาจอดครั้งเดียวเท่านั้น
และที่เดียวที่ซึ่งคนร้าย อาจจะลงจากรถได้
ก็ต้องเป็นที่คาเฟ่นั่น วันนี้ผมส่งจ่าสเปียร์แมนไปที่นั่นแล้ว
ให้เขาไปลองสืบว่า... มีใครจำได้มั้ยว่าเห็นรัสค์ที่นั่น
ป่านนี้เขาน่าจะกลับมาได้แล้ว
งั้นคุณก็รีบกิน คุณน่าจะกินให้เสร็จก่อนเขาแวะมาที่นี่นะ
อร่อยมาก อร่อยมาก อร่อยมากจริงๆ นะครับ
แต่ว่า... เนื้อมันน้อยไปหน่อยนะ กระดูกเยอะ
เชิญคุณกินให้เต็มที่เลย
ฉันจะยกของฉันไปกินระหว่างตีไข่ขาว เพื่อทำซูเฟล
- โอ้ สวัสดีคุณจ่า - สวัสดีครับ
- คงไม่ขัดจังหวะอาหารเย็นของคุณนะครับ - โอ้เปล่าเลย
- เข้ามาเลย - ขอบคุณครับ
เอาหมวกกับเสื้อคลุมไว้ที่โซฟาได้เลย
สวัสดีคุณจ่าสเปียร์แมน จะดื่มอะไรดีคะ
- สวัสดีครับคุณนาย ไม่รู้สิครับผมเอ่อ... - ไม่เป็นไรจ่า คุณออกเวรแล้วดื่มได้
ถ้าอย่างนั้นก็มาการิต้า อร่อยมากเลยค่ะ
ตากีล่า ทริปเปิ้ลเซ็ก น้ำมะนาวสด
และเกลือโรยตามขอบแก้วด้วย คุณต้องชอบแน่นอน
ขอบคุณมากครับ
นี่จ่าสเปียร์แมน คุณทำยืนยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่ได้
- ผมไม่ชอบนะ มีอะไรรีบบอกมา - ครับผม
ผู้หญิงที่เป็นพนักงานต้อนรับของคาเฟ่
ยืนยันอย่างมั่นใจว่ารัสค์ จากภาพที่ผมให้ดู
เป็นคนที่เข้าไปที่นั่น ในคืนที่พบศพผู้ตาย
ยังไม่เท่านั้นนะครับ
รออะไรอยู่ล่ะ เสียงรัวกลองรึไง
เปล่าครับ ขอโทษครับ
เธอยังบอกอีกว่ารัสค์เนื้อตัวสกปรก เต็มไปด้วยฝุ่น
และยังขอยืมแปรงเอามาปัดด้วยครับ
แล้วนี่ก็ คือแปรงอันที่เธอให้ยืมครับ
เห็นมั้ยครับ
เอ๊ะ คุณว่าอะไรจ่าสเปียร์แมน
ฝุ่นจากมันฝรั่งเหรอ
มาแล้วค่ะจ่า
- ดื่มค่ะ - ครับดื่มครับ
คุณได้ยินมั้ย
ได้ยินแล้วใช่มั้ย
ก็ฉันบอกแล้ว ฉันรู้มาตั้งแต่แรก
- ใช่ รีบส่งมันไปห้องแล็บโดยเร็วนะจ่านะ - ได้เลยครับ
ดูเหมือนว่า เราเอาคนผิดเข้าคุกไปซะแล้วที่รัก
หมายความว่าไง... เรา คุณเองต่างหาก
- เอาล่ะจ่าสเปียร์แมน คุณกลับได้แล้ว - ราตรีสวัสดิ์ครับ
- ยังดื่มไม่หมดแก้วเลยนะคะ - เสียใจครับ
ผมต้องรีบไปในห้องแล็บโดยด่วน
ราตรีสวัสดิ์คุณสเปียร์แมน เยี่ยมมาก
- ทำดีมากเลยจ่า - ขอบคุณครับ
สงสารคุณเบลนี่ย์จังเลย
คุณต้องเอาเขาออกจากคุก เดี๋ยวนี้เลยด้วย
ตอนนี้เขาอยู่โรงพยาบาล พรุ่งนี้ผมจะคุยกับทางอัยการ
ให้รื้อคดีเขาขึ้นมาใหม่
เขาคงจะไม่พอใจ แต่ว่าตอนนี้มีหลักฐาน พอที่จะกลับคำตัดสินได้
แล้วเขาจะได้อะไรชดเชยมั้ยคะ
คงจะได้รับเงินสักเล็กน้อย แต่ยังไง... ก็ไม่พอชดเชยกับเหตุการณ์แบบนี้ได้หรอก
น่าสงสารจริงๆ
ฉันว่า... อย่างน้อยคุณน่าจะชวนเขา มากินอาหารอร่อยที่บ้านของเรานะคะ
นึกก่อน ฉันต้องหาเมนูอะไร ที่มันปลอบใจเขาได้
ฉันว่าน่าจะเป็นแคนนาทอน โอส์ เซรีส
- อะไรนะครับ - เป็ดค่ะ อบกับซอสเชอรี่เข้มข้น
ผมว่าหลังจากที่เขากินอาหารในคุกมานาน เขาคงกินลงทุกอย่างแหละ คุณทำมาเถอะ
ฉันขอตัว
ต้องไปดูว่าซูเฟลเริ่มฟูรึยัง
เฮ้ ยาได้ผลมั้ย
- หลับเป็นเด็กทารกเลย - เราให้เขากินยาพอมั้ย
ยาขนาดนี้ช้างยังล้มเลย
- ดี ถึงเวลาออกไปแก้แค้นไอ้รัสค์แล้ว - เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน
- ต้องให้แน่ใจก่อน - ต้องรีบไปแล้ว
พรุ่งนี้ผมต้องกลับเข้าคุกแล้ว
จอร์จ จอร์จเช็คซิจอร์จ
ไปๆ ๆ รีบไปเลย รีบไปจัดการให้มันได้นะ
นี่ เอาแผ่นนี้ไปด้วยนะ อาจต้องใช้เวลาที่เปิดประตู
มันอาจจะล็อคห้องนะ รู้มั้ย
คุณหมอครับ ซิสเตอร์ครับ
- ไปเอาเปลมาเร็วเข้า - ค่ะ
ไม่มีร่องรอยบาดแผล ว่ากระทบกระเทือนที่ศีรษะ
คงต้องเอาตัวไว้ดูอาการว่า... เกิดจากสาเหตุอะไร
เป็นอาการของโรคหัวใจ หรือว่าเบาหวานรึเปล่าคะ
งานแบบนี้คงไม่ใช่หรอก อย่างน้อยเราต้องลองตรวจเลือด
ยานอนหลับนี่ คนไข้ให้เขากินยานอนหลับ
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์ครับ คุณหมอ
ฮัลโหล
โอ้พระเจ้า เมื่อไหร่
ได้ๆ ๆ ว่าไงนะ
อีก อีก 5 นาทีนะ ผมจะรออยู่ข้างนอก
ผมไปล่ะ เบลนี่ย์หนีไปแล้ว และผมรู้ว่าเขาไปไหนด้วย
สงสัยอยู่แล้วเบลนี่ย์จงใจทำให้ตกบันได เพื่อจะฆ่าตัวตาย
หรือไม่ก็เพื่อให้ได้ไปนอนโรงพยาบาล
แต่ว่าตอนเนี้ย เราคงรู้แล้วนะว่าอะไรเป็นอะไร
ไม่ มัน... มันไม่ใช่แบบนั้นนะ
คุณรัสค์ คุณไม่ได้ผูกเน็คไท
คือ ผมเอ่อ...
[THAI]